Συναντήθηκα με τη Διοίκηση και τους εργαζόμενους στον Ερυθρό Σταυρό, ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου.
Συζητήσαμε τα χρόνια προβλήματα στο χώρο της δημόσιας υγείας, την υποστελέχωση του ΕΣΥ (τόσο σε ιατρικό όσο και σε νοσηλευτικό προσωπικό), την ομηρία των συμβασιούχων εργαζομένων, την έλλειψη υποδομών, τις μισθολογικές αδικίες.
Το ΕΣΥ και το προσωπικό του είναι κόσμημα, και κράτησε τη χώρα όρθια την περίοδο της πανδημίας.
Είναι πια η ώρα να στηριχθεί στα σοβαρά από το κράτος, με τη χρήση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, όπως έχει προτείνει με έγκαιρο και τεκμηριωμένο τρόπο το ΠΑΣΟΚ.
Δεν γίνεται το δημόσιο σύστημα υγείας να βασίζεται μόνιμα στην αυτοθυσία του προσωπικού του, ειδικά σε μια χώρα που έχει από τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες υγείας σε όλη την Ευρώπη.
