Η ενεργειακή συζήτηση που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα αφορά έργα της προηγούμενης 15ετίας. Τα έργα αυτά είχαν σχεδιαστεί ήδη από το 2011 και είχαν ενταχθεί σε ευρωπαϊκά προγράμματα από το 2013: τις έρευνες υδρογονανθράκων, τον Κάθετο Διάδρομο και την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.
Ειδικότερα, όσον αφορά τα δημόσια έσοδα από το φυσικό αέριο, είχαμε εκτιμήσει -και από τα μέχρι τώρα δεδομένα επιβεβαιώνεται- πως από τα κοιτάσματα στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης μπορούν να φτάσουν τα 60–70 δισ. ευρώ τα επόμενα 20–25 χρόνια.
Θα μπορούσαμε στη σημερινή συγκυρία να είμαστε χώρα εξαγωγέας. Αντί γι’ αυτό, χάσαμε μία ολόκληρη δεκαετία με τις κυβερνήσεις Τσίπρα – Καμμένου και Μητσοτάκη…
Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου είναι έργο στρατηγικής σημασίας για ολόκληρη την Ευρώπη και δεν μπορεί να παραμένει στον «πάγο». Η ΕΕ έχει ήδη δεσμεύσει πάνω από 650 εκατ. ευρώ για την υλοποίησή του ενώ Επίτροπος της Κομισιόν μού έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι διατεθειμένος να διαθέσει όλο το πολιτικό βάρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έναντι τρίτων, δηλαδή της Τουρκίας, προκειμένου να προχωρήσει το έργο.
Όταν σχεδιάσαμε τη διασύνδεση το 2011 είχαμε θέσει τρεις στόχους:
1) Να τερματίσουμε την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου
2) Να ενισχύσουμε την ενεργειακή ασφάλεια της Νοτιοανατολικής Ευρώπης
3) Να συμβάλουμε στην απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο
Η Ελλάδα είναι η 5η ακριβότερη χώρα της ΕΕ στη βενζίνη. Την ίδια στιγμή, το Δημόσιο εισπράττει περίπου 7 δισ. ευρώ τον χρόνο από ΦΠΑ και Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα. Όταν τα έσοδα είναι τέτοιου μεγέθους, παρεμβάσεις των 200-500 εκατ. ευρώ δεν αρκούν.
Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να προχωρήσει σε έκτακτη φορολόγηση των ουρανοκατέβατων κερδών των εταιρειών διύλισης και ενέργειας, όπως έχουν κάνει και άλλα κράτη-μέλη. Και επειδή ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να μας αντιγράψει και σε αυτό του υπενθυμίζουμε πως ως ΠΑΣΟΚ έχουμε προτείνει το συγκεκριμένο μέτρο εδώ και 4 μήνες.