Στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία οι περισσότεροι φασισμοί εγκαθιδρύθηκαν μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες με μεγάλα τμήματα των αντίστοιχων κοινωνιών να παρασύρονται από λαϊκισμούς και δημαγωγίες.
Σήμερα ο πλανήτης και ιδιαίτερα η Ευρώπη ζει μια νέα ιστορική περίοδο που θα την ονόμαζα «Αυταρχικό Καπιταλισμό», μια νέα περίοδο όπου έχουν ζευγαρωθεί οι ασύδοτες καπιταλιστικές δυνάμεις των αγορών, με τις αυταρχικές εξουσίες που έχουν εγκαθιδρυθεί. Η χαρακτηριστική περίπτωση του Έλον Μασκ και της αγαστής (μέχρι πότε;) συνεργασίας του με τον Πρόεδρο Τραμπ, μας οδήγησαν να προτείνουμε την επόμενη εβδομάδα να συζητηθούν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο οι επιπτώσεις στις ευρωπαϊκές Δημοκρατίες των πρωτοφανών απειλών κατά της εδαφικής ακεραιότητας Δανίας, Παναμά και Καναδά και οι προκλητικές παρεμβάσεις του Μασκ στη δημοκρατική λειτουργία και τις εκλογές της Γερμανίας, της Μεγ. Βρετανίας, της Ρουμανίας κ.ά. Ένας Μασκ, που επιτίθεται στην Ευρώπη, αντί για τη Ρωσία και την Κίνα, όπως θα υπέθετε κάποιος. Την ίδια στιγμή, ο Ζάκερμπεργκ ανακοινώνει ότι το Facebook καταργεί τη fact-checking πολιτική του μέσω ανεξάρτητων εταιριών και θα αρκείται πλέον σε σχόλια και διορθώσεις των συνδρομητών – λογαριασμών, ενώ ο Μασκ έχει επαναφέρει σε χρήση όλους τις βίαιους και αντιδημοκρατικούς λογαριασμούς που είχε αποκλείσει το παλιό Twitter.
Σήμερα, βρισκόμαστε στην κρίσιμη ιστορική φάση της πιθανής διάσπασης αυτού που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ονομάζεται «Δύση». Στη γεωπολιτική κοσμογονία που βρίσκεται σε εξέλιξη, δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι Πρωθυπουργοί των Κρατών Μελών (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) δείχνουν να κοιμούνται.
Η Ένωση διαθέτει ήδη δύο βασικά όπλα για να υπερασπιστεί τις δημοκρατικές της αξίες: α) την υφιστάμενη νομοθεσία της, όπως η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA) και η Πράξη για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ Αct) και β) τα 450 εκατ. Ευρωπαίων πολιτών, που προς το παρόν τα εκμεταλλεύονται ασύστολα για διαφημίσεις οι ιδιοκτήτες των ψηφιακών πλατφορμών, χωρίς οι πολίτες να έχουν συνείδηση της απίστευτης δύναμής τους, αν αποφασίσουν να δράσουν μαζικά για την προστασία του εαυτού και της κοινωνίας τους. Δύο βασικά δραστικά μέτρα, εκτός από την εφαρμογή της νομοθεσίας, που προβλέπει πρόστιμο έως 6% του ετήσιου τζίρου από κάθε εθνική Κυβέρνηση, θα ήταν να απαιτήσει η μέχρι τώρα αρμόδια αμίλητη Επίτροπος Βίρκουνεν, τον έλεγχο του αλγορίθμου επιλογής αναρτήσεων, καθώς και την κατάργηση της ανωνυμίας των χρηστών των πλατφορμών αυτών, που έχουν ως ευρωπαϊκή έδρα τους την Ιρλανδία, εκμεταλλευόμενες το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.
Από το Δεκέμβριο του 2023 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποτίθεται ότι ελέγχει τη συμπεριφορά του Χ – Twitter σε σχέση με την προστασία πολιτών και κοινωνιών από συμπεριφορές μίσους και βίας. Ακόμη ελέγχει…
Στις ψηφιακές πλατφόρμες τα ψεύτικα νέα ταξιδεύουν 6 φορές ταχύτερα από τα πραγματικά, ενώ εμφανίζονται 100 φορές συχνότερα από τα επιβεβαιωμένα και ακριβή. Οι αλλοιώσεις εκλογικών αποτελεσμάτων είναι πια συνηθισμένη πρακτική των πολυδισεκατομμυριούχων ιδιοκτητών τους. Η υπερδύναμη, απειλώντας το κινέζικο TikTok με αποκλεισμό της λειτουργίας του στις ΗΠΑ, ανοίγει το δρόμο για να το αγοράσει και αυτό ο Μασκ, που ήδη με την Space X ελέγχει το 80% της αγοράς εκτοξεύσεων πυραύλων, ενώ το Starlink κυριαρχεί στην υποδομή του παγκόσμιου Internet, με τους δορυφόρους του.
Η Ευρώπη πληρώνει σήμερα την αδυναμία της να έχει έστω και μια παγκόσμια ψηφιακή πλατφόρμα ιδιοκτησίας της, ενώ ταυτόχρονα κυκλοφορούν φήμες ότι απειλείται, αν επιβληθούν πρόστιμα στις αμερικανικές πλατφόρμες, να υποστεί αντίποινα μέσω… του NATO.
Στην Ολομέλεια του Στρασβούργου οι Ευρωβουλευτές, ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι των ευρωπαίων πολιτών, θα βρεθούμε ενώπιον των ευθυνών μας. Αν θα επιτρέψουμε στους χειραγωγούς των κοινωνιών να προωθήσουν τις ψευδείς Μετα – Αλήθειες των κλειστών ομάδων των ψηφιακών πλατφορμών τους, ή αν θα δείξουμε στοιχειώδη πολιτική τόλμη, θα εφαρμόσουμε την ευρωπαϊκή νομοθεσία και θα ανοίξουμε την επικοινωνία με μια νέα πολιτική γλώσσα για τις σχέσεις των προοδευτικών κομμάτων της Ευρώπης με τις νέες γενιές, τη μεσαία τάξη, καθώς και όσους αισθάνονται ότι βρίσκονται στο περιθώριο των κοινωνικών εξελίξεων και δικαιωμάτων.
Το 2011, με το Ν. 4001 κάναμε το μεγάλο θεσμικό άλμα για επανέναρξη των ερευνών των εθνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Τον Οκτώβριο 2014, στο Λονδίνο ανακοινώσαμε στην παγκόσμια ενεργειακή κοινότητα, το μεγάλο διεθνή διαγωνισμό για 20 θαλάσσια οικόπεδα (blocks) στο Ιόνιο και νότια – δυτικά της Κρήτης. Εφαρμόσαμε για πρώτη φορά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας UNCLOS, με αξιοποίηση του άρθρου 156 του Ν. 4001/2011 για τα απώτερα όρια της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Στο ενδιάμεσο, με τρεις συμβάσεις – νόμους στη Βουλή, αναθέσαμε μέσω διεθνών διαγωνισμών τα οικόπεδα Πατραϊκός, Ιωάννινα, Κατάκολο, σε διεθνείς κοινοπραξίες με συμμετοχή των ελληνικών εταιρειών ΕΛΠΕ και Energean. Στη μέση της κρίσης των μνημονίων τολμήσαμε και πετύχαμε να κινηθούμε με μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα ταχύτητα, κατακτώντας την εμπιστοσύνη των διεθνών επενδυτών.
Μια εθνική προσπάθεια που εκ των υστέρων τεκμηριώθηκε πρόσφατα, με ανακοινώσεις για συνολική αξία των εθνικών κοιτασμάτων της τάξης των 250 δις ευρώ (συντηρητική εκτίμηση της ΕΔΕΥΕΠ), με αναμενόμενα έσοδα Δημοσίου για το Εθνικό Ασφαλιστικό Σύστημα της τάξης των 60-70 δις ευρώ σε βάθος εικοσιπενταετίας.
Ταυτόχρονα, την ίδια εποχή, στο πλαίσιο της εθνικής προσπάθειας για πράσινη μετάβαση, εκτοξεύσαμε την Ελλάδα στην 3η καλύτερη παγκόσμια θέση στην κατά κεφαλήν παραγωγή ηλεκτρισμού από φωτοβολταϊκά πάρκα και στην 7η καλύτερη ευρωπαϊκή, στην παραγωγή ηλεκτρισμού από αιολικά πάρκα.
Μέχρι το 2019, η υπογραφή συμβάσεων Μίσθωσης, με πρωτοφανή διακομματική συναίνεση στη Βουλή, για έρευνα σε 11 περιοχές της χώρας από τις ελληνικές HELLENiQ ENERGY (τότε ΕΛΠΕ) και Energean, είτε αυτοδύναμα, είτε σε κοινοπραξίες με τις μεγαλύτερες παγκόσμιες εταιρείες ExxonMobil, TotalEnergies και Repsol, σε συνδυασμό με τα απολύτως θετικά αποτελέσματα των ερευνητικών εργασιών, οδηγούσαν σε ευοίωνα συμπεράσματα και αισιόδοξες προοπτικές για τον θαλάσσιο χώρο από την Κέρκυρα, τον Πατραϊκό κόλπο, μέχρι νότια της Κρήτης και τις χερσαίες περιοχές της Δυτ. Ελλάδας.
Οι συμβάσεις Μίσθωσης, έχουν ενσωματώσει τις αυστηρότερες παγκόσμιες περιβαλλοντικές προδιαγραφές και την εμπειρία των χωρών της ΕΕ (Βόρεια Θάλασσα, Αδριατική κλπ) και την προστασία των επαγγελματικών δραστηριοτήτων των τοπικών κοινωνιών (τουρισμός, αλιεία κλπ). Αναμένονται επιπλέον επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και δραστηριοποίηση βιομηχανικών κλάδων (ναυπηγεία, σιδηροκατασκευές, ναυσιπλοΐα, διύλιση, μεταφορές, πετροχημικά κλπ), ενώ το άμεσο μερίδιο του Ελληνικού Δημοσίου θα καλύπτει σημαντικό ποσοστό δαπανών του ασφαλιστικού συστήματος. Εκτιμάται περίπου 60% των εσόδων από φόρους και μισθώματα, που ανέρχονται σε 3 δις €, για επενδύσεις 1,8 δις € ανά 1TCF παραγόμενου φυσικού αερίου. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η ανάπτυξη της χώρας με πρωτογενή παραγωγή ενεργειακών πόρων αναγκαίων στην πορεία ενεργειακής μετάβασης, συμβατής με του στόχους της ΕΕ, και φυσικά όλα τα συνεπαγόμενα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη, ενώ δεν αναιρεί, αλλά αντιθέτως λειτουργεί συμπληρωματικά, στο νέο ενεργειακό μείγμα καθαρής ενέργειας που χρειάζεται η χώρα με ΑΠΕ και φυσικό αέριο.
Ταυτόχρονα, κατά το πρόσφατο παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Ιταλία, η Νορβηγία, η Δανία, η Μεγ. Βρετανία, η Κροατία και η Ρουμανία, οι ελληνικές ανακαλύψεις θα καλύψουν σημαντικό μέρος της τεράστιας δίψας της ΕΕ σε φυσικό αέριο κάθε μορφής.
Δυστυχώς, μετά τις εκλογές του 2019, αντί η κυβέρνηση της ΝΔ να συνεχίσει την δυναμική πορεία με νέες συμβάσεις Μίσθωσης, εκμεταλλευόμενη το ενδιαφέρον των ενεργειακών εταιρειών, προσελκύοντας και άλλους επενδυτές προχώρησε στις ακριβώς αντίθετες κινήσεις. Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι αναίτιες καθυστερήσεις στην έκδοση περιβαλλοντικών αδειών (στο Κατάκολο για παραγωγή υδρογονανθράκων εκκρεμούν από το 2019), μη εξασφάλιση αναγκαίων λιμενικών υποδομών (επιστροφή παραχώρησης Πατραϊκού κόλπου πριν την εκτέλεση γεώτρησης σε δομή 140 εκατ. βαρελιών πετρελαίου), μακροχρόνιες διαδικασίες εκδίκασης προσφυγών που φτάνουν τα τρία και τέσσερα χρόνια και μπλοκάρουν τις ερευνητικές εργασίες (Ιωάννινα, Κρήτη), διοικητικές αλλαγές κρατικού μηχανισμού που επιβράδυναν τις έρευνες (ΥΠΕΝ, ΕΔΕΥΕΠ), αποχώρηση Ελληνικού Δημοσίου από την διοίκηση της ΕΛΠΕ, με συνέπεια την άμεση αλλαγή εταιρικής στρατηγικής (επιστροφή χερσαίων περιοχών Δ. Ελλάδας χωρίς την εκτέλεση ελάχιστων συμβατικών ερευνητικών εργασιών, αποδυνάμωση ερευνητικής ομάδας). Σε επίρρωση των παραπάνω, έρχεται η αδράνεια της ΕΔΕΥΕΠ, η οποία όχι μόνο περιόρισε την προώθηση της χώρας με ηχηρή απουσία από συνέδρια και συναφείς εκδηλώσεις, αλλά κυρίως δεν προκήρυξε νέους διεθνείς διαγωνισμούς για παραχώρηση και άλλων περιοχών (Ιόνιο, Θερμαϊκός, νότια Κρήτης), όπως ήταν προγραμματισμένο και ανακοινωμένο από το 2019, αλλά ούτε καν προχώρησε στον αυτονόητο επίσημο χαρακτηρισμό των επιστραφεισών περιοχών ως «διαθέσιμων» και εκ νέου παραχώρησή τους μετά από «ανοιχτή πρόσκληση» και διαγωνισμό σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία του 2011.
Οι δηλώσεις (αν)αρμόδιων Υπουργών ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει παραγωγός υδρογονανθράκων επιδεινώνουν το ήδη βαρύ επιχειρηματικό κλίμα από τις επιλεκτικές κινήσεις και προσφυγές οργανώσεων και «συλλογικοτήτων». Αποτέλεσμα όλων των ανωτέρω επιχειρηματικών και πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης, είναι το 2021 να αποχωρήσουν οι Repsol και TotalEnergies από τη χώρα, η ΕΛΠΕ να επιστρέψει δύο χερσαίες περιοχές στη Δυτ. Ελλάδα και τον Πατραϊκό κόλπο, ενώ η Energean επέστρεψε άλλη μια περιοχή στη Δυτ. Ελλάδα.
Οι συνεχείς, αδικαιολόγητες τεχνικά, αποεπενδύσεις αναγκάζουν τον ΠΘ, εν μέσω της ενεργειακής κρίσης και της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, να κηρύξει τον Μάρτιο 2022 την «επανεκκίνηση» (!!!) των ερευνών υδρογονανθράκων. Πριν «αλέκτορα φωνήσαι» ο ΠΘ, ανατρέπει τον εαυτό του, καθώς διαμηνύει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να παραχωρηθούν νέες περιοχές προς έρευνα και ότι εάν ανακαλυφθεί πετρέλαιο, δεν θα επιτραπεί η παραγωγή του.
Μέσα σε αυτό το δυσμενές επενδυτικό κλίμα, οι εταιρείες, που εξακολουθούν να τιμούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις σε ορισμένες θαλάσσιες περιοχές (Περιοχές 2, Ιόνιο και 10 στο Ιόνιο πέλαγος και Δ και ΝΔ Κρήτης), εκτέλεσαν το 2023 γεωφυσικές και γεωχημικές έρευνες με επιτυχία και αποτελέσματα εξόχως ενθαρρυντικά, σύμφωνα και με δηλώσεις αρμόδιων στελεχών. Οι εταιρείες όμως δεν έχουν προχωρήσει στο επόμενο καθοριστικό βήμα που είναι η εκτέλεση γεωτρήσεων.
Πρώτο αρνητικό δείγμα γραφής η επιστροφή της περιοχής Ιωαννίνων που έγινε πρόσφατα από την Energean, σε μια ήδη πραγματοποιθείσα επένδυση 40 εκατ. Ευρώ, όταν η εκδίκαση της προσφυγής, που είχε υποβληθεί από «συλλογικότητες» κατά της περιβαλλοντικής έκθεσης για τη διενέργεια γεώτρησης, ορίστηκε να πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες πριν λήξει η συμβατική προθεσμία για την ολοκλήρωση της γεώτρησης.
Συνοπτικά:
Οι λόγοι της καθυστέρησης επενδυτικής απόφασης για διενέργεια γεωτρήσεων είναι γνωστοί και συγκεκριμένοι. Δεν χρειάζονται να γίνονται σενάρια και υποθέσεις. Αδιαφορία για βελτίωση υποστηρικτικών λιμενικών υποδομών, καθυστερήσεις στην εκδίκαση προσφυγών και στις διαδικασίες αδειοδότησης, αποτρεπτική πολιτική για νέους μεγάλους επενδυτές, αλλά κυρίως και πάνω από όλα αβεβαιότητα για την κυβερνητική στήριξη των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων, καθώς και την τήρηση των όρων των κυρωμένων από τη Βουλή των Ελλήνων Συμβάσεων Μίσθωσης (πχ εάν μια επένδυση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για την εκτέλεση ερευνητικής γεώτρησης ανακαλύψει κοίτασμα πετρελαίου, η κυβέρνηση θα απαγορεύσει ή όχι την παραγωγή??).
Έτσι, σε μια εποχή που η Ευρώπη πλημμυρίζει από αμερικανικό, νορβηγικό, καταρικό, αζέρικο και αλγερινό υγροποιημένο φυσικό αέριο LNG, η Ελλάδα μετρά ήδη 5 χρόνια ύπνωσης, αδιαφορίας κι εχθρικότητας, απέναντι στο μεταβατικό καύσιμο που θα χρησιμοποιούμε για τα επόμενα τουλάχιστον 30 χρόνια, «κατακτώντας» ταυτόχρονα τη χειρότερη ενεργειακή θέση στο βαθμό εξάρτησής μας από τρίτες χώρες.
Εδώ είμαστε λοιπόν:
1. Στην Ελλάδα, που προφανώς δεν χρειάζεται τα πάνω από 60 δις ευρώ που πρόκειται να εισπράξει τα επόμενα 25 χρόνια ως δημόσια έσοδα για τις συντάξεις των Ελλήνων συνταξιούχων, όπως έχουμε νομοθετήσει κατά το πρότυπο της Νορβηγίας. Προφανώς, σκοπεύει να τα εισπράξει από αύξηση της φορολογίας και αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων. Ούτε ενδιαφέρεται για τα περίπου 15 δις ευρώ που θα εισπράξουν οι Περιφέρειες, στις οποίες εντοπίζονται κοιτάσματα, κονδύλια που θα δίνονται είτε απευθείας, είτε μέσω του Πράσινου Ταμείου για έργα ανάπτυξης και περιβάλλοντος.
2. Στην Ελλάδα, που δεν ενδιαφέρεται για τη δημιουργία των άνω των 10.000 νέων καλοπληρωμένων, εξειδικευμένων θέσεων εργασίας.
3. Στην Ελλάδα, που αδιαφορεί για την πραγματική γεωπολιτική της αναβάθμιση εντός της ΕΕ, ως βασικός τροφοδότης των ευρωπαϊκών οικονομικών με το πολυτιμότερο καύσιμο.
4. Στην Ελλάδα, που δεν ενδιαφέρεται να προσελκύσει εκατοντάδες εκατομμύρια επενδύσεων σε ναυπηγεία, σιδηροκατασκευές, ναυσιπλοΐα, μεταφορές κ.ά. και τέλος,
5. Στην Ελλάδα, της μακαριότητας, της επικοινωνιακής πομφόλυγας και του ανέξοδου αυτοθαυμασμού…
Δείτε το άρθρο στο Hellas Journal ΕΔΩ