Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
χαίρομαι που είμαι σήμερα εδώ, μαζί σας, στην κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος, διότι, ελπίζω ότι θα μας δοθεί η δυνατότητα να κάνουμε μια ήρεμη και τεκμηριωμένη ανταλλαγή απόψεων για, ίσως, το πιο σπουδαίο θέμα, που απασχολεί ή θα έπρεπε να απασχολεί το λεκανοπέδιο, τους κατοίκους του, τους πάνω από 3,5 εκατομμύρια κατοίκους.
Ουσιαστικά, σήμερα, θα συζητήσουμε, θα ανταλλάξουμε απόψεις και θα κρατήσουμε τη δική σας κριτική και θετική συνεισφορά για τον οδικό χάρτη, με τον οποίο θέλουμε να αντιμετωπίσει το 1/3 του ελληνικού πληθυσμού το μέλλον για τα επόμενα δέκα χρόνια.
Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, πριν ξεκινήσω την παρουσίαση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας – Αττικής 2021, να ενημερώσω τους συναδέλφους για τη χθεσινή συνάντηση, που είχαμε, ως μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης, με τους Προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα ζητήματα των προτεραιοτήτων της Ελληνικής Προεδρίας και επειδή έχουμε τη χαρά να είμαστε, σήμερα, εδώ, η Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, που θα ασχοληθεί με τα ζητήματα της ενέργειας και η Επιτροπή Περιβάλλοντος, τα δύο διαφορετικά, δηλαδή, Συμβούλια Υπουργών, θα αφιερώσω λίγο χρόνο για να σας καταθέσω τις προτεραιότητες, που παρουσιάσαμε στους Προέδρους του Ευρωκοινοβουλίου και, όταν θα ολοκληρωθούν πλήρως, πιστεύω ότι, θα έχουμε τη δυνατότητα να τις αναπτύξουμε εκτενέστερα και στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
Ξεκινώ με το περιβάλλον. Στο περιβάλλον από κοινού με την ενέργεια το μεγάλο διακύβευμα της Ευρώπης το επόμενο εξάμηνο και ίσως και το μεθεπόμενο, θα είναι
αυτό που ονομάζεται “Πλαίσιο Ενέργεια – Κλιματική Αλλαγή 2030”.
Με απλά λόγια, η Ευρώπη, μετά τις αποφάσεις που πήρε για το 20-20-20 μέχρι το 2020, δηλαδή, για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής με εξοικονόμηση ενέργειας, με μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και με εισαγωγή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο των κρατών – μελών, βρίσκεται πια στην ολοκλήρωση αυτής της πρώτης προσπάθειας μέχρι το 2020 και σχεδιάζει για το 2030.
Πρέπει να σας πω, ότι είναι μια συζήτηση που έχει ανοίξει έντονα, σκληρά, με πολλές και διαφορετικές αντιμετωπίσεις από διαφορετικά κέντρα ενδιαφερομένων. Άλλες θέσεις έχουν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. του βορά, άλλες θέσεις τα κράτη- μέλη του νότου, άλλες θέσεις η βιομηχανία που παράγει υλικό για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, άλλες θέσεις η βιομηχανία που καταναλώνει ενέργεια, άλλες θέσεις, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, τις οποίες μάλιστα είχα τη χαρά να συναντήσω πριν δύο μέρες, το Ευρωπαϊκό Γραφείο Περιβαλλοντικών Οργανώσεων, μαζί με μια μεγάλη ομάδα ελληνικών περιβαλλοντικών οργανώσεων, προκειμένου να συζητήσουμε τις προτεραιότητες της Ελληνικής Προεδρίας. Λέω, λοιπόν, ότι ένα μεγάλο στοίχημα που έχουμε μπροστά μας ως ελληνική Προεδρία, ως Ευρώπη, και βεβαίως, ως Ελλάδα, είναι το ποιοι θα είναι οι στόχοι μας για το περιβάλλον και την ενέργεια ενόψει 2030.
Σημειώνω το εξής, γιατί μερικές φορές ηχεί παράταιρα και λίγο υπερβολικά το 2013 να σχεδιάζουμε για το 2030. Θέλω να φέρω στο μυαλό όλων μας το αυταπόδεικτο και προφανές. Ότι οι επενδύσεις στην ενέργεια και το περιβάλλον σχεδιάζονται δύο με τρία έως και πέντε χρόνια, και υλοποιούνται στα επόμενα πέντε. Άρα, έχουμε ανάγκη να έχουμε έναν ορίζοντα τουλάχιστον δεκαετίας για να ξέρουμε πώς θα αντιμετωπίσουμε τις επερχόμενες προκλήσεις.
Ένα δεύτερο ζήτημα που θα απασχολήσει το Συμβούλιο Περιβάλλοντος είναι το «πρασίνισμα» της πολιτικής της Ε.Ε. για όλη τη διάρκεια της Προεδρίας. Ουσιαστικά, θα γίνει μια πολιτικού χαρακτήρα συζήτηση, για το πώς Ευρωπαϊκή Ένωση οριζόντια και σε όλες τις επιμέρους τομεακές πολιτικές, θα δώσει την έμφαση στην αειφορία και στο «πρασίνισμα» των δράσεων όλων των επιμέρους τομέων, αγροτική ανάπτυξη, τουρισμός, βιομηχανία, κ.ο.κ.. Μεγάλο θέμα που θα μας απασχολήσει στο δεύτερο Συμβούλιο που θα γίνει τον Ιούνιο, είναι τα ζητήματα της προστασίας της ευρωπαϊκής βιοποικιλότητας. Ένα μείζον θέμα το οποίο έχει και τη δική του ιδιαιτερότητα στη χώρα μας. Να σας πω, ότι στα πλαίσια του άτυπου Συμβουλίου που θα γίνει τον Μάιο του 2014, σημαντικό θέμα της ελληνικής Προεδρίας ως Υπουργείο Περιβάλλοντος θα είναι τα ζητήματα τις «γαλάζιας» ανάπτυξης, του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της θαλάσσιας χωροταξίας, όλα αυτά τα ζητήματα που συνιστούν, πια, το νέο μεγάλο στοίχημα της Ευρώπης, προκειμένου ολιστικά και όχι αποσπασματικά, με σεβασμό στο περιβάλλον και με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, να αντιμετωπίσει τον πλούτο που μπορεί να μας παράσχει το θαλάσσιο περιβάλλον.
Στην ενέργεια, τώρα, για να περάσω στο δεύτερο μέρος, μαζί με το μεγάλο στοίχημα που αντιλαμβάνεστε ότι άλλες είναι οι προσεγγίσεις και οι οπτικές γωνίες των συμμετεχόντων στα Συμβούλια Ενέργειας και διαφορετικές ή διαφοροποιημένες, εάν θέλετε άλλες φορές, είναι οι προσεγγίσεις των συμμετεχόντων στα Συμβούλια των Υπουργών Περιβάλλοντος, μαζί με το μεγάλο θέμα «Ενέργεια – Περιβάλλον 2030» έχουμε και ορισμένα άλλα ζητήματα τα οποία θα αντιμετωπίσουμε και τα θέτει ως προτεραιότητα η ελληνική Προεδρία. Πρώτο θέμα. Το ενεργειακό κόστος και πώς αυτό επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Εδώ, κάνω μόνο μια συνοπτική αναφορά. Το Shale Gas, το σχιστολιθικό αέριο, η ανακάλυψη της τελευταίας δεκαετίας στις Η.Π.Α. που έχει επιτρέψει στις Η.Π.Α. οι ενεργοβόρρες βιομηχανίες να λειτουργούν με έως και 30% του αντίστοιχου κόστους που έχει η ευρωπαϊκή βιομηχανία, ακριβώς εξαιτίας αυτού του φθηνού ενεργειακού κόστους, έχει δημιουργήσει απόλυτη ανισορροπία στην παγκόσμια βιομηχανία. Το αποτέλεσμα είναι ότι, μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών βιομηχανιών είναι υποχρεωμένες να λειτουργούν με υπερβολικό ενεργειακό κόστος, κλείνουν πολλές από αυτές, απολύουν εργαζομένους και, βεβαίως, δεν μπορούν να ασκήσουν πολιτικές ανταγωνιστικότητας. Άρα, ένα θέμα της ελληνικής Προεδρίας είναι η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ασφαλέστατα η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας, η οποία λογω γεωγραφικης θεσης της χώρας, πολύ περισσότερο από τις άλλες βιομηχανίες αντιμετωπίζει το πρόβλημα του υψηλού ενεργειακού κόστους. Μέσα σε αυτή την λογική τίθεται ένα θέμα, το οποίο θέλω να τονίσω ότι με ένταση το θέσαμε στην χθεσινή συνάντηση. Η Ελλάδα είναι πρωτοπόρα σε ένα ζήτημα, στο δεύτερο ζήτημα που συνιστά το ενδιαφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το κόστος ενέργειας, στο ζήτημα της διασφάλισης ρεύματος, ηλεκτρικής ενέργειας σε χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά με σημαντικές εκπτώσεις. Αυτό που εμείς ονομάζουμε στην πατρίδα μας «κοινωνικό οικιακό τιμολόγιο», όπου σήμερα περίπου 470.000 ελληνικές οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, άνεργοι, άτομα με αναπηρία, πολύτεκνες οικογένειες και χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά- μπορούν να έχουν εκπτώσεις έως και 40%.
Αυτή η δράση δεν έχει καθόλου αναπτυχθεί στα υπόλοιπα κράτη-μέλη. Εμείς, λοιπόν, όταν μας ζητήθηκε, με πολύ μεγάλη χαρά το κάναμε, να βάλουμε στις προτεραιότητες της Ελληνικής Προεδρίας το ζήτημα της προστασίας των ευάλωτων νοικοκυριών σε όλα τα κράτη-μέλη, προκειμένου και άλλες χώρες να χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα της Ελλάδας και να προχωρήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Ολοκλήρωση εσωτερικής αγοράς. Αυτό είναι ένα ακόμη σημαντικό θέμα. Θα πρέπει να ολοκληρώσει η Ελληνική Προεδρεία τον βασικό στόχο, να μην υπάρχει απομακρυσμένη, απομονωμένη – και για την περίπτωση της Ελλάδας – νησιωτική περιοχή, που να είναι απομονωμένη από δίκτυα ενέργειας, ηλεκτρισμού κ.λπ.. Άρα, η σύνδεση των απομακρυσμένων και νησιωτικών περιοχών με τα βασικά δίκτυα υποδομής κοινής ωφέλειας και κυρίως στον τομέα της ενέργειας, είναι ένα μείζον θέμα, για το οποίο η πατρίδα μας έχει και ιδιαίτερο λόγο να ασχοληθεί.
Τελειώνω με τα θέματα της ενημέρωσης και σας λέω ότι ένα μεγάλο θέμα που θα θέσει η Ελληνική Προεδρεία, είναι το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης και πώς με την δημιουργία νέων υποδομών μπορούμε να δημιουργήσουμε μεγαλύτερη ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη, όπως πχ ο Νότιος Διάδρομος.
Ασφαλώς το ζήτημα που είναι στην ημερήσια ατζέντα των συζητήσεων σε όλα τα επιμέρους Φόρα της Ευρώπης, είναι οι πρόσφατες ανακαλύψεις υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο που συνιστούν μία νέα παράμετρο που έρχεται να επαναπροσδιορίσει τις πολιτικές και τις ιεραρχήσεις της Ε.Ε., σε σχέση με την ενεργειακή της ασφάλεια.
Σε αυτό το σημείο προσθέτω μόνον κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το δεύτερο θέμα στο οποίο η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος και θα δώσουμε μεγάλη έμφαση, είναι το ζήτημα της εξοικονόμησης ενέργειας. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα – η 1η χώρα αναλογικά με τα μεγέθη του πληθυσμού της που διαθέτει τόσο σημαντικά κονδύλια για την ενεργειακή θωράκιση του κτιριακού της αποθέματος, κυρίως των κατοικιών των νοικοκυριών – χαμηλού, κυρίως και δευτερευόντως μεσαίου εισοδήματος. Η Ελλάδα, σήμερα, επενδύει με διάφορα προγράμματα σχεδόν 1 δις ευρώ στην ενεργειακή θωράκιση των κατοικιών των ελληνικών νοικοκυριών. Αυτό, δείχνει, μία κατεύθυνση στην οποία θα επιδιώξουμε ως Προεδρία ότι πρέπει να κινηθούν και τα διαρθρωτικά Ταμεία και όλα τα ανταγωνιστικά προγράμματα, διότι αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι ένα ζήτημα που το αντιμετωπίζουν οι περισσότερες χώρες του νότου, όπου υπάρχει και το ζήτημα της παράλληλης αντιμετώπισης του θέματος της υποαπασχόλησης στον τομέα της οικοδομής.
Εδώ, τίθεται και το μεγάλο θέμα, και θα κάνω και μία ιδιαίτερη αναφορά όταν θα παρουσιάσω το Ρυθμιστικό Σχέδιο, για το ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της οικοδομής σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, όπου έχεις υπερπροσφορά νέων κατοικιών και εξαιρετικά μειωμένη ή πλήρη ανυπαρξία αγοραστών. Το μέλλον δεν μπορεί παρά να είναι, η αναβάθμιση, η ενεργειακή θωράκιση, η συντήρηση, η βελτίωση της ποιότητας των ήδη υφισταμένων κτιρίων.
Κύριε Πρόεδρε, με αυτές τις λίγες παρατηρήσεις κλείνω και είμαι στην διάθεση των συναδέλφων, για το πώς σκέφτεται η Ελληνική Προεδρία να αντιμετωπίσει τα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος.
Θέλω να περάσω τώρα στην παρουσίαση του ρυθμιστικού σχεδίου ΑΘΗΝΑΣ/ΑΤΤΙΚΗΣ 2021. Κάνω από την αρχή μια σαφή διευκρίνιση σε όλους τους συναδέλφους, αυτό που θέλουμε να κάνουμε σήμερα, είναι μία συζήτηση που θα μας βοηθήσει σε διάστημα ολίγων ημερών μετά την συνάντησή μας, να βελτιώσουμε, να εμπλουτίσουμε, να διορθώσουμε, το σχέδιο νόμου που έχετε ήδη στην διάθεσή σας και με βάση το οποίο θα μας δοθεί επίσης η δυνατότητα να επικαιροποίησουμε την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που επίσης έχουμε στην διάθεσή μας, αλλά δεν την έχουμε δώσει στην δημοσιότητα και που θα δοθεί στην δημοσιότητα αμέσως μετά τον εμπλουτισμό των παρατηρήσεων των συναδέλφων.
Άρα, ό,τι κάνουμε σήμερα, είναι για να βελτιώσει το σχέδιο νόμου που έχετε, αλλά κυρίως όμως για να μας δώσει την δυνατότητα στην Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που θα θέσουμε σε διαβούλευση σε σύντομο χρονικό διάστημα και αφού πρώτα αποκωδικοποιήσουμε τις παρατηρήσεις σας, να βελτιώσουμε όλες τις επιμέρους παραμέτρους. Βεβαίως, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης από την ΣΜΠΕ, θα κατατεθεί κανονικά στην Επιτροπή Παραγωγής και ,Εμπορίου όπως προβλέπεται.
Η 2η παρατήρηση και θα ήθελα να είμαι σαφής προς όλους τους συναδέλφους, όταν αρχίσαμε να δουλεύουμε το συγκεκριμένο θέμα, τέθηκε για άλλη μία φορά κάτι που τίθεται πάντα μέσα στα Υπουργεία και στο δημόσιο διάλογο, να το ξανασυζητήσουμε, δηλαδή, να κάνουμε ξανά διάλογο.
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, εγώ θέλω να είμαι σαφής απέναντί σας. Πήρα την απόφαση και είπα «αρκετά πια, δέκα χρόνια συζητάει η Αττική το Ρυθμιστικό της Αττικής». Από το 2002 συζητάει η Αττική ποιο θα είναι το χωρικό της μέλλον. Το πρώτο ρυθμιστικό που πέρασε ήταν 1985, μετά από τριάντα χρόνια συνεχίζουμε να μην έχουμε.
Η απόφαση, λοιπόν, είναι η εξής. Από τη στιγμή που ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής, ο θεσμοθετημένος σύμβουλος της πολιτείας και ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος να διαμορφώσει στρατηγικές και πολιτικές, έχει ένα κείμενο, το κείμενο αυτό θα τεθεί στη διάθεση του κορυφαίου οργάνου της δημοκρατίας, που είναι το Κοινοβούλιο, θα συζητήσουμε όσο θέλουμε δύο, τρεις, πέντε συνεδριάσεις, αλλά θα καταλήξουμε και θα θεσμοθετήσουμε.
Βλέπετε, διαφορετικά υπάρχει η εξής αντίφαση. Θα εμφανιστεί το φαινόμενο να κάνουμε σχεδιασμό αναπτυξιακό με τη νέα προγραμματική περίοδο και απλά θα το κάνουμε σύντομα και δεν θα έχουμε προαποφασίσει τις χωροταξικές μας στρατηγικές και επιλογές και θα ξανά εμφανιστεί το φαινόμενο, να κάνουμε παρεμβάσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα, χωρίς να έχουμε αειφορία και χωρική συνοχή. Άρα η έκκληση, η παράκληση, η επιθυμία μας θα ήταν, να είμαστε δημιουργικοί, γόνιμοι, να προχωρήσουμε γρήγορα, διότι μαζί με τη δουλειά που έχουμε να κάνουμε εδώ έρχεται σ’ επόμενο στάδιο και ο σχεδιασμός των αναπτυξιακών δράσεων.
Ρυθμιστικός σχεδιασμός: το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας είναι ουσιαστικά η κορυφαία δράση της στήριξης των κατοίκων. Μένει το ίδιο χωρίς επικαιροποίηση πλην σημειακών παρεμβάσεων από το 1985. Σήμερα πρέπει ν’ απαλλαγούμε από αγκυλώσεις, να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα στο σχεδιασμό και, ουσιαστικά, ν’ απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις, που υπάρχουν στο λεκανοπέδιο, για να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την ευημερία των κατοίκων.
Ο σχεδιασμός του χώρου αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για τις τρεις βασικές παραμέτρους της αειφορίας. Αειφορία σημαίνει συμβίωση και όσμωση της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης, της βιωσιμότητας της αειφορίας και της ισορροπίας του περιβάλλοντος και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οφείλουμε να επιδιώκουμε, όταν κάνουμε ρυθμίσεις στο χώρο, αυτούς τους τρεις πυλώνες να τους συντονίσουμε. Ο σχεδιασμός του χώρου αφορά όλους, δεν είναι απόφαση ούτε υπόθεση μόνο του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
Πρέπει να σας πω ότι είναι η πρώτη φορά, όπως με πληροφόρησαν και τα στελέχη του Οργανισμού Ρυθμιστικού Αθήνας, που έχει γίνει τόσο εκτενής διαβούλευση, κυρίως, διυπουργικά. Μάλιστα, καταφέραμε πριν λίγες εβδομάδες με τους Γενικούς Γραμματείς Υπουργείων ως εκπροσώπων των Υπουργών τους, να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε για ζητήματα που άπτονται των τομεακών των επιμέρους υπουργείων, δηλαδή, όπως τουρισμός, ανάπτυξη, γεωργία, βιομηχανία κ.λπ..
Βασικές παραδοχές για να προσδιορίσουμε τους στόχους και τις προτεραιότητες. Πρώτον, η παραγωγή και η στήριξη της επιχειρηματικότητας αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα της κοινωνίας. Δεύτερον, το περιβάλλον αποτελεί σημαντικό πόρο για το μέλλον της κοινωνίας. Τρίτον, η κοινωνική αλλά και η χωρική συνοχή και όταν λέω «χωρική συνοχή» αναφέρομαι σε ζητήματα χωρικών ανισοτήτων μέσα στο ίδιο το λεκανοπέδιο, όπως όταν συζητάμε για τα περιφερειακά χωροταξικά, συζητάμε για τις ενδοπεριφερειακές χωρικές ανισότητες. Οι ανισότητες αυτές είναι απολύτως προσδιορισμένες και εξίσου έντονες και μέσα στο ίδιο το λεκανοπέδιο. Άρα, η κοινωνική συνοχή και η χωρική συνοχή είναι το κατεξοχήν ζητούμενο σε περιόδους κρίσης.
Ο πολιτισμός αποτελεί μια έννοια κι ένα διακύβευμα, το οποίο θα πρέπει πια επιτέλους στο λεκανοπέδιο, στην Αττική, ν’ αποτελέσει βασικό πυλώνα του νέου μοντέλου ανάπτυξης και, βεβαίως, η αστική αναζωογόνηση με ολοκληρωμένες παρεμβάσεις.
Τι επιδιώκουμε με το συγκεκριμένο ρυθμιστικό; Να του δώσουμε τα χαρακτηριστικά της απλότητας και της συνεκτικότητας, της επικαιροποίησης, της ανεκτικότητας και βεβαίως η συγκεκριμένη πρόταση να είναι υλοποιήσιμη.
Σας καταθέτω όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων που έχει αναλάβει το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για τα ζητήματα που εμείς ονομάζουμε μεταρρύθμιση στην ρύθμιση του χώρου, είτε αυτή η ρύθμιση αφορά μικροκλίμακες, όπως είναι η πολεοδομική οργάνωση, είτε αφορά μακροκλίμακα, όπως είναι ο χωροταξικός σχεδιασμός.
Πρώτον, έχουμε σε εξέλιξη και σύντομα θα καταθέσουμε για διαβούλευση το νέο χωροταξικό και πολεοδομικό νομοσχέδιο, στην προσπάθειά μας, μετά από την κτηθείσα εμπειρία τόσα χρόνια από την πολεοδομική και χωροταξική νομοθεσία, η οποία συνήθως είναι μια διαδικασία που έχει αποδειχθεί μη επαρκής και πολλές φορές πληγώνει, να βελτιώσουμε με βάση την εμπειρία που έχουμε αποκτήσει. Επομένως, μια νέα μεταρρύθμιση στα ζητήματα πολεοδομίας και χωροταξίας.
Δεύτερη δράση: Πριν δύο εβδομάδες είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε μια εκτεταμένη διαβούλευση με όλους τους περιφερειάρχες της χώρας και όλους τους περιφερειακούς συμβούλους, μαζί με τους μελετητές και τους επιβλέποντες στις υπηρεσίες, για τα δώδεκα περιφερειακά χωροταξικά σχέδια που είναι ήδη σε εξέλιξη. Για τις 12 περιφέρειες της χώρας είμαστε περίπου στο μέσο της εκπόνησης των χωροταξικών σχεδίων γι αυτές τις περιφέρειες. Κάναμε δημόσια διαβούλευση μαζί τους, προκειμένου η πολιτική ηγεσία και υπηρεσίες, δίνοντας κοινές στοχεύσεις για το χωροταξικό και αναπτυξιακό γίγνεσθαι των περιοχών της χώρας, φέρνοντας τις περιφέρειες μαζί σε διάλογο, ώστε οι αναπτυξιακές προτεραιότητες μιας περιφέρειας να μην έρχονται σε αντίφαση και σύγκρουση με τις αναπτυξιακές προτεραιότητες στις γειτονεύουσες περιφέρειες, είμαστε σε καλό στάδιο και στο μέσο περίπου της ολοκλήρωσης των αναπτυξιακών-χωροταξικών αξόνων για τις 12 περιφέρειες της χώρας.
Τρίτον, το ρυθμιστικό σχέδιο Αθήνας-Αττικής είναι ουσιαστικά το χωροταξικό της Αττικής που συζητάμε. Δεν θα υπάρξει ειδικό χωροταξικό για την Αττική.
Τέταρτον, Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης. Τις επόμενες εβδομάδες, μετά από συνεννόηση με τον περιφερειάρχη και τους δημάρχους, θα συζητήσουμε στην Θεσσαλονίκη τα ζητήματα των χωροταξικών προτεραιοτήτων της ευρύτερης περιοχής της μητροπολιτικής περιφέρειας της Θεσσαλονίκης που είναι περίπου η μισή περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Αυτό θα νομοθετηθεί, όπως αντίστοιχα το ρυθμιστικό της Αθήνας.
Πέμπτη προτεραιότητα. Προχωρούμε για τις περιοχές του κέντρου της Αθήνας, της Δυτικής Αθήνας και του Πειραιά σε μια καινοτόμο δράση. Προβλεπόταν στο νόμο εδώ και μια δεκαετία περίπου, αλλά ποτέ κανείς δεν το είχε δρομολογήσει. Είναι το σχέδιο ολοκληρωμένης αστικής παρέμβασης σε μεγάλες περιοχές, όπως είναι το κέντρο της Αθήνας, όπου κανείς διαπιστώνει διαρκή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων, μείωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και ουσιαστικά μια συνολική απαξίωση της ποιότητας του ζειν, του ενεργείν, του επιχειρείν, του έλκειν ανθρώπους σε συγκεκριμένες περιοχές. Άρα, η επόμενη ομάδα δράσεων είναι οι ολοκληρωμένες αστικές παρεμβάσεις στις περιοχές που προανέφερα.
Τέλος, υπάρχει σε εξέλιξη και ήδη τις προκηρύξαμε, 28 μελέτες, για να κλείσει το μεγάλο θέμα του εθνικού κτηματολογίου. Με έναν συνολικό προϋπολογισμό περίπου 600 εκατ. € θα επιδιώξουμε, πριν από το τέλος του 2014, να έχουν προχωρήσει όλες οι διαδικασίες ανάθεσης, να δρομολογηθούν οι διαδικασίες μονίμων κτηματολογικών γραφείων και ουσιαστικά η Ελλάδα να αποκτήσει για πρώτη φορά μια αξιόπιστη, διαφανή, ολοκληρωμένη, μηχανογραφημένη και δυναμικά ενημερούμενη πληροφοριακή βάση για το σύνολο των ακινήτων των ιδιωτών, αλλά και για το σύνολο των ακινήτων των δημοσίων κτημάτων που πολύ καλά γνωρίζουμε τι έχουν υποστεί τα προηγούμενα χρόνια.
Το όραμα επιδιώκουμε να είναι ρεαλιστικό, δηλαδή αυτό που συζητούμε να αποτελεί πραγματικά τον νόμο πλαίσιο, το ονομάζουμε στρατηγικό σχέδιο κατευθύνσεων. Ουσιαστικά είναι ο νόμος πλαίσιο και σε αυτό επίσης θέλω να είμαι σαφής για τις παρατηρήσεις των συναδέλφων που θα έρθουν. Το σχέδιο νόμου έχει γενικού χαρακτήρα διατυπώσεις οι οποίες θα αλλάζουν μόνο με νόμο, συνοδεύεται όμως από παράρτημα με εξειδικευμένες δράσεις, το οποίο παράρτημα ακριβώς για λόγους αποτελεσματικότητας μπορεί να αλλάζει με κοινές υπουργικές αποφάσεις του Υπουργού Π.Ε.Κ.Α. και του συναρμόδιου Υπουργού.
Άρα τώρα συζητούμε για τους στρατηγικούς άξονες δράσης. Από το 1985 έως σήμερα, το πρώτο ρυθμιστικό θεσμοθετήθηκε με το νόμο 1515 του 1985. Τη δεκαετία του ’90 μέχρι το 2004 υπέστη το ρυθμιστικό της Αθήνας σημειακές παρεμβάσεις. Υπενθυμίζω διεθνής αερολιμένας, Αττική Οδός, παρεμβάσεις για ολυμπιακά ακίνητα. Το 2002 ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια να επικαιροποιηθεί, αλλά μέχρι και σήμερα δεν το έχουμε καταφέρει. Ελπίζουμε όλοι ότι τις αμέσως επόμενες εβδομάδες και μήνες θα καταφέρουμε να το προχωρήσουμε.
Διάλογος διαβούλευση. Πρώτον, η μελέτη που σήμερα συζητούμε παρουσιάστηκε στο περιφερειακό συμβούλιο της Αττικής, σε δήμους και περιφέρειες μεταξύ των οποίων και στην Αθήνα και τον Πειραιά. Δεύτερον, έχουν παρθεί υπόψη όλες οι τελευταίες επιστημονικές προσεγγίσεις αλλά και οι νομοθετικές προτάσεις που έχουν υπάρξει από συναρμόδια Υπουργεία και έχουμε ζήσει στο εθνικό κοινοβούλιο δράσεις είτε του Υπουργείου Ανάπτυξης, είτε του Υπουργείου Τουρισμού, είτε του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που παρεμβαίνουν πολιτικά, θεσμικά στον χώρο και διαμορφώνουν πολιτικές. Άρα αυτές τις πολιτικές επίσης θα τις λάβουμε υπόψη μας.
Το τρίτο σημαντικό είναι μια εξαιρετική συνεργασία που έχει ο Οργανισμός Ρυθμιστικού όλο αυτό το χρονικό διάστημα με την επιστημονική κοινότητα, τους φορείς της επιχειρηματικότητας, την τοπική αυτοδιοίκηση και όλες τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Και τέλος να σημειώσω αυτό που προανέφερα ότι μετά τη συζήτηση που θα έχουμε εδώ στην κοινή συνεδρίαση των δύο επιτροπών μας, θα ολοκληρωθεί, θα επικαιροποιηθεί η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, η οποία θα δοθεί στη δημοσιότητα, θα λάβει την τελική της μορφή και όλα μαζί τα κείμενα θα έρθουν για ψήφιση στο εθνικό κοινοβούλιο.
Ο ρόλος του Ρυθμιστικού Σχεδίου είναι η βάση αναφοράς για όλες τις επιμέρους πολιτικές. Δεύτερον, είναι η ασφαλιστική δικλίδα για να χωροθετήσουμε μεγάλες παρεμβάσεις. Τρίτον, έχουμε το παράρτημα ένα το οποίο θα σας το δώσουμε που είναι στην πραγματικότητα τα επιμέρους έργα και είναι και το επιχειρησιακό σχέδιο υλοποίησης των έργων. Είναι οι χάρτες κάποιους από τους οποίους θα δούμε και είναι και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Όπως είπα οι τροποποιήσεις σε όλα τα υπόλοιπα γίνονται με κοινές υπουργικές αποφάσεις.
Το ρυθμιστικό είναι ουσιαστικά και το χωροταξικό της Αττικής και πολύ σημαντικό στοχεύει να υλοποιηθεί μέχρι το 2021 στο πλαίσιο της νέας προγραμματικής περιόδου 2014-2020. Θα είναι ίσως η πρώτη φορά αφότου υπάρχουν χρηματοδοτικές πηγές διαρθρωτικών ταμείων, θα είναι η πρώτη φορά που θα έχουμε ταυτόχρονη συνεξέλιξη της χωρικής ρύθμισης με την αναπτυξιακή παρέμβαση μέσω συγκεκριμένων κονδυλίων και αυτό νομίζω θα είναι εξαιρετικά θετικό.
Πάμε στο προγραμματικά μεγέθη της Αττικής και ποιο είναι το προγραμματικό πλαίσιο. Πληθυσμός, 3.800.000 κάτοικοι, το 35% του πληθυσμού της χώρας. Παράγεται το 40%, του Α.Ε.Π. του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος με συμβολή 0,4% του πρωτογενούς τομέα, 13,3% του δευτερογενούς και 86,3% του τριτογενούς.
Απασχόληση. 0,86% στον πρωτογενή, 17,75% στο δευτερογενή και πάνω από 81% στον τριτογενή. Ανεργία, τα τελευταία στοιχεία του δεύτερου τριμήνου του 2013 πάνω από 28%. Συνολική έκταση, πάνω από 3 εκατ. στρέμματα. Τα γενικά πολεοδομικά σχέδια, γιατί πρέπει να συζητήσουμε πια πως στο αμέσως κατώτερο επίπεδο που είναι τα γενικά πολεοδομικά εκεί που ρυθμίζεται η αναπτυξιακή παρέμβαση περί ποίου μεγέθους μιλάμε. Τα γενικά πολεοδομικά έχουν έκταση πάνω από 425.000 στρέμματα, δηλαδή το 14% της έκτασης και μαζί με την παραθεριστική κατοικία ξεπερνούν τις 470.000 στρέμματα, δηλαδή πάνω από 16% της έκτασης της περιφέρειας. Αντίστοιχα, οι ορεινοί όγκοι είναι πάνω από 1.300.000 στρέμματα, δηλαδή πάνω από το 43% της συνολικής έκτασης.
Στρατηγικοί στόχοι. Πρώτος, ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με στήριξη της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγής και της απασχόλησης. Δεύτερον, βιώσιμη χωρική ανάπτυξη. Τρίτον, βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.
Στον πρώτο χάρτη που βλέπουμε, ουσιαστικά είναι το χωρικό πρότυπο και οι ενότητες, με τις οποίες θέλουμε να προσεγγίσουμε όλη την Αττική. Η Αττική χωρίζεται σε τέσσερις μεγάλες χωρικές ενότητες. Στο Λεκανοπέδιο, την Ανατολική Αττική, τη Δυτική Αττική και τη νησιωτική Αττική. Αυτές οι μεγάλες ενότητες διακρίνονται σε υποενότητες και στόχος μας είναι να υπάρχει ισότιμη βαρύτητα και στον αστικό και στον εξωαστικό χώρο. Τα μητροπολιτικά κέντρα, που στο Λεκανοπέδιο έχουμε δύο, Αθήνα, Πειραιάς. Δεύτερη κατηγορία, διαδημοτικά κέντρα ευρείας κυκλοφορίας, Καλλιθέα, Γλυφάδα, Μαρούσι, Κηφισιά, νέα Ιωνία, Περιστέρι κ.ο.κ. και τρίτη κατηγορία δημοτικά κέντρα.
Γιατί κάνουμε αυτή τη διαφοροποίηση; Διότι, μέσα στο σχέδιο νόμου προβλέπονται κίνητρα και δράσεις, αντίστοιχα να προσελκύουν στις τρεις κατηγορίες των αστικών κέντρων, τις αντίστοιχες δραστηριότητες.
Αναπτυξιακοί άξονες και πόλοι. Η συγκεκριμένη καταγραφή προσδιορίζει τους άξονες και τους πόλους, με τους οποίους φαίνεται ότι είναι χρήσιμο να προσεγγιστεί η ανάπτυξη της Αττικής. Κατηγοριοποιούμε σε τρεις ομάδες τους πόλους και τους άξονες, διεθνούς και εθνικής εμβέλειας, μητροπολιτικής εμβέλειας ενδοπεριφερειακής εμβέλειας.
Σχετικά με τους άξονες. Κεντρικός άξονας πολεοδομικού συγκροτήματος, διεθνής και εθνική εμβέλεια. Λιμάνι Πειραιά – Φαληρικό Όρμος – λεωφόρος Συγγρού – κέντρο Αθήνας – λεωφόρος Κηφισιάς – Μαρούσι. Ουσιαστικά, συγκέντρωση δράσεων διεθνούς εμβέλειας, τριτογενείς δραστηριότητες, τουρισμός, πολιτισμός, υγεία και αθλητισμός. Ο βασικός άξονας του Λεκανοπεδίου.
Ο άξονας βορρά – νότου, που ουσιαστικά ξεκινά από δύο εστίες, από το Ικόνιο και την Ελευσίνα, τα δύο λιμάνια και συνεχίζει η λεωφόρος Αθηνών – Πέτρου Ράλλη – Θηβών – Νέα Φιλαδέλφεια – Άγιος Στέφανος – Αυλώνα και φτάνει στα Οινόφυτα, δηλαδή συνδέει τα δύο λιμάνια της Αττικής με τη μεγάλη βιομηχανική συγκέντρωση εκτός Αττικής.
Τέλος, ο άξονας Ανατολικής Αττικής, που είναι στην πραγματικότητα ο άξονας που συνδέει τον αερολιμένα διασχίζει όλο το βόρειο Θριάσιο και καταλήγει στη δυτική έξοδο της Αθήνας με σύνδεση με την Πελοπόννησο.
Άξονες, που έχουν ιδιαίτερη έμφαση στη μητροπολιτική εμβέλεια. Ο άξονας θαλάσσιου μετώπου. Το θαλάσσιο μέτωπο, ουσιαστικά είναι από το Φαληρικό μέχρι και τη Βουλιαγμένη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για αναγκαιότητα δράσεων, συντονισμένων. Ο δεύτερος μητροπολιτικός άξονας της οδού Πειραιώς. Οδός Πειραιώς, στην οποία συνυπάρχουν και αναπτύσσονται δράσεις αναψυχής και δράσεις πολιτιστικές. Τέλος, έχουμε και τις ενδοπεριφερειακής σημασίας, όπως είναι η λεωφόρος Βουλιαγμένης, η Μεσογείων και ο άξονας Αεροδρομίου – Λαυρίου.
Πόλοι ανάπτυξης. Οι βασικοί πόλοι ανάπτυξης είναι σε εθνικό και διεθνές επίπεδο η Αθήνα και ο Πειραιάς, το Ελληνικό, ο Φαληρικός Όρμος και ο διεθνής αερολιμένας. Εθνική και μητροπολιτική εμβέλεια, το Μαρούσι, ο ερευνητικός και ακαδημαϊκός πόλος, που αναπτύσσεται στην ευρύτερη περιοχή των Ιλισίων και του Ζωγράφου και το Θριάσιο. Τέλος, ενδοπεριφερειακά τα Μέγαρα, η Αθήνα, το Λαύριο, η Αυλώνα και οι Αχαρνές.
Παραγωγικές δραστηριότητες. Πέντε κατηγορίες δράσεων. Διατήρηση και ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Ο πρωτογενής τομέας είναι εγκαταλελειμμένος στην Αττική, συνεχίζει να αποτελεί όμως ενα μεγάλο κήπο, από τον οποίο μπορούν σε αρκετό βαθμό να τροφοδοτούνται με καθημερινής κατανάλωσης διατροφικά προϊόντα οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου.
Δεύτερον, διατήρηση και ενίσχυση του βιομηχανικού χαρακτήρα της Αττικής, με τη σύζευξη της βιομηχανίας και των υπηρεσιών σε μία λογική δημιουργία δικτυώσεων και «clusters».Τρίτον, ενδυνάμωση της Αττικής, ως ενός πόλου που συγκεντρώνει σύγχρονες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τέταρτον, ενίσχυση του διαμετακομιστικού και εμπορευματικού ρόλου της Αττικής. Ήδη, το τελευταίο διάστημα βλέπουμε πια να αναπτύσσονται τέτοιου είδους δράσεις και τέλος, ανάπτυξη της Αττικής σε έναν πόλο προσέλκυσης τουρισμού υψηλού επιπέδου πολιτιστικού, συνεδριακού, city break και κρουαζιέρα.
Διαχείριση αστικού και εξωαστικού χώρου. Μία ξεκάθαρη πολιτική επιλογή που έχει γίνει. Επειδή, πια, οι επεκτάσεις των σχεδίων πόλεων δεν πρέπει να γίνονται εκεί και ως έτυχε, αλλά θα πρέπει να γίνονται με πλήρη τεκμηρίωση των αναγκαιοτητών που υπάρχουν, σε πρώτη προσέγγιση, οι οικιστικές ανάγκες θα πρέπει να ικανοποιούνται από τις ήδη θεσμοθετημένες ζώνες οικιστικής ανάπτυξης, εκεί δηλαδή, που έχει ήδη θεσμοθετηθεί γενικό πολεοδομικό σχέδιο και άλλη δράση.
Κατευθύνσεις οργάνωσης της Αθήνας. Πρώτον, ανάσχεση της απομάκρυνσης κατοίκων. Δεύτερον, προσέλκυση επιχειρήσεων, τρίτον ανάδειξή της σε τουριστικό προορισμό, τέταρτον, αναβάθμιση του δημόσιο χώρου και θα σας πω τελειώνοντας, συγκεκριμένες δράσεις και τέλος ενεργοποίηση του κενού κτηριακού αποθέματος. Τονίζω ότι στην Αττική θα ήταν έγκλημα να αγνοήσουμε το υφιστάμενο πεπαλαιωμένο, μη ανακαινισμένο, μη σύγχρονο αλλά υφιστάμενο κτηριακό απόθεμα και έχει μεγάλη σημασία για την αναζωογόνηση του κέντρου της Αθήνας και πολλών περιοχών της Αθήνας. Να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην αναζωογόνηση των περιοχών αυτών.
Πειραιάς. Πρώτον, διασύνδεση της λιμενικής δραστηριότητας με τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες, ουσιαστικά, το λιμάνι του Πειραιά να αποτελέσει πυρήνα θετικών παρεμβάσεων στη συνολική λειτουργιά της πόλης. Βελτίωση της λειτουργίας του λιμένα με την ενίσχυση των μέσων σταθερής τροχιάς. Ενίσχυση των κεντρικών χρήσεων και λειτουργική ανασύνταξη ώστε να γίνει πράξη, αυτό που στον Πειραιά συζητείται πολλές φορές, η ακτή να μετασχηματιστεί σε πολιτιστική ακτή. Αστική αναζωογόνηση, δράσεις προβλέπονται μέσα στο νομοσχέδιο για την αναγέννηση του υφιστάμενου πολεοδομικού ιστού και το γνωστό και αυτό που έχει πάρει και δημοσιότητα τους τελευταίους μήνες, οι λεγόμενες μητροπολιτικές παρεμβάσεις. Σχέδια ολοκληρωμένων αστικών παρεμβάσεων με χαρακτηριστικότερο, αυτό το οποίο ήδη υλοποιούμε με τον Οργανισμό Αθήνας και το Δήμο Αθηναίων στο κέντρο της Αθήνας. Δεύτερον, η διπλή ανάπλαση στον Ελαιώνα και στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τρίτον, Ελληνικό, τέταρτον Φαληρικός Όρμος, πέμπτη παρέμβαση μητροπολιτικού χαρακτήρα το Γουδί και έκτη παρέμβαση αυτό που σχεδιάζουμε να γίνει στην Πανεπιστημίου.
Προστασία και αναβάθμιση περιβάλλοντος. Πρώτον, προστασία των ορεινών όγκων, τα όρη Πατέρας, Πάστρα, Γεράνι, Κιθαιρώνας. Δεύτερον, ολοκληρωμένη διαχείριση επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, τρίτον, οριοθέτηση προστασία και ανάδειξη τοπίων και μνημείων της φύσης, τέταρτο, προστασία αστικών νησίδων πρασίνου και δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων. Αναφέρω ενδεικτικά, αστικά πάρκα, το πάρκο του Ελληνικού, Γουδί, Ιλίσια, Τουρκοβούνια και στα περιαστικά, πάρκο Αρχαίων Μεταλλείων του Σουνίου, Αρχαίων Λατομείων της Πεντέλης και το πάρκο Τατοΐου. Τέλος, η επέκταση των υποδομών για να αποφευχθούν φυσικές καταστροφές.
Περνώντας στις μεταφορές, οι οποίες αποτελούν τις αρτηρίες μεταφοράς της ζωής σε όλες τις επιμέρους αστικές συγκεντρώσεις. Βασικός άξονας προτεραιότητας, βιώσιμη αστική κινητικότητα. το παλιό μοντέλο, της αλόγιστης χρήσης του Ι.Χ. πρέπει να πάψει να ισχύει. Οφείλουμε να οργανώσουμε στη βάση των νέων προσεγγίσεων της βιώσιμης αστικής κινητικότητας τις δυνατότητες μετακινήσεις των κατοίκων και των επισκεπτών του λεκανοπεδίου.
Βάζω την εξής διάσταση, η οποία είναι μια διάσταση που τίθεται πια και από πλευράς εξοικονόμησης ενέργειας και από πλευράς μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και από πλευράς βελτίωσης των κυκλοφοριακών συνθηκών και των κυκλοφοριακών μεταφορών σε ένα αστικό περιβάλλον. Είναι όρος της «έξυπνης πόλης», αυτό που λέμε «smart city». Τι είναι αυτό; Αυτό συνιστά την πρόκληση που έχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο όλες οι ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις να συνδυάσουν αναβάθμιση υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος, εξοικονόμηση ενέργειας και μέσα μαζικής μεταφοράς μαζί με ήπιους τρόπους μετακίνησης, ώστε να βελτιωθεί συνολικά το αστικό περιβάλλον.
Άρα, σε αυτή τη λογική στην Αθήνα ακολουθούμε και στηρίζουμε το πρότυπο της συνεκτικής πόλης και της πολυκεντρικότητας. Είναι μια ολόκληρη λογική στην πολεοδομία, ότι θα πρέπει πια να συνεννοηθούμε ότι οι πόλεις μας πρέπει να είναι συνεκτικές. Είναι παραλογισμός να επεκτείνονται αλόγιστα, καταλαμβάνοντας γη υψηλής παραγωγικότητας. Δεύτερον, προστασία του περιβάλλοντος ουσιαστικά μέσα από την επέκταση των δικτύων των μέσων σταθερής τροχιάς. Τρίτον, μέτρα αποθάρρυνσης της χρήσης του ΙΧ στο λεκανοπέδιο και ελαχιστοποίησης των διαμπερών μετακινήσεων. Πρέπει να αποφύγουμε, αν κάποιος θέλει να μετακινηθεί από το ένα άκρο στο άλλο, να περνάει μέσα από το κέντρο του λεκανοπεδίου.
Σε αυτές, λοιπόν, τις προσεγγίσεις έχουμε ένα χάρτη με τις προτάσεις για τα μέσα σταθερής τροχιάς. Οι παρεμβάσεις μας στα μέσα σταθερής τροχιάς είναι τριών βασικών κατηγοριών:
Πρώτον, συμπλήρωση του δικτύου των μέσων σταθερής τροχιάς με επεκτάσεις των γραμμών μετρό. Ελαφρύ μετρό και επεκτάσεις του τραμ με τις γνωστές, που έχουν συζητηθεί, επεκτάσεις προς Πατήσια, Κερατσίνι και Πέραμα. Επεκτάσεις του προαστιακού σιδηροδρόμου προς Λαύριο, Ραφήνα και Λουτράκι.
Η δεύτερη ομάδα δράσεων, που σχετίζεται με τα μέσα σταθερής τροχιάς και τις δημόσιες συγκοινωνίες, είναι η δημιουργία σταθμών μετεπιβίβασης και σταθμών διεπαφής των διαφορετικών μέσων μεταφοράς, ώστε να διευκολύνεται η μετακίνηση του επιβάτη από το ένα μέσο στο άλλο με σύγχρονους σταθμούς μετεπιβίβασης και διεπαφής. Ολοκλήρωση των τερματικών σταθμών στις υπεραστικές συγκοινωνίες, στις αστικές συγκοινωνίες και στους σταθμούς των μέσων σταθερής τροχιάς και συμπλήρωση των σιδηροδρομικών έργων στο γνωστό άξονα, που για πολλά χρόνια δεν έχει, δυστυχώς, ολοκληρωθεί, Πειραιάς – Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών, που ουσιαστικά αποτελεί τον πυλώνα πάνω στον οποίο μπορεί να στηριχτεί και η μετακίνηση ανθρώπων μέσω σιδηροδρόμου, κυρίως όμως και η μετακίνηση – συνδέοντάς το με το Ικόνιο – εμπορευμάτων, προκειμένου να έχουμε εξαγωγές.
Η τρίτη ομάδα δράσεων σε αυτόν τον τομέα είναι η δημιουργία ενός εκτεταμένου μητροπολιτικού δικτύου ποδηλατικών διαδρομών, προκειμένου να στηρίξουμε τις ήπιες μετακινήσεις.
Το επόμενο θέμα προσέγγισης είναι το οδικό δίκτυο. Στο οδικό δίκτυο έχουμε συμπλήρωση του κύριου οδικού δικτύου με το νέο άξονα Ελευσίνας – Θήβας. Εδώ θα κάνω μια παρατήρηση, που είμαι βέβαιος ότι, σας απασχολεί όλους. Αυτό που καταγράφουμε, αυτό που προτείνεται από το ρυθμιστικό είναι το πλήρες φάσμα των δράσεων, που θα ήταν επιθυμητό να υλοποιηθούν. Η προσαρμογή του συγκεκριμένου σχεδιασμού θα γίνει όταν θα αποφασιστεί σε κάθε τομεακό και σε κάθε επιμέρους δράση του κάθε Υπουργείου πόσα χρήματα θα διατεθούν για την Αττική, είτε ως τομεακό πρόγραμμα είτε ως περιφερειακό πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής, προκειμένου αυτές οι δράσεις να υλοποιηθούν. Αυτό που δεν επιτρέπεται, όμως, να κάνει το ρυθμιστικό είναι να μην έχει προβλέψει δράσεις, οι οποίες θα στοχεύουν στην υλοποίηση των στρατηγικών αξόνων, που προανέφερα.
Άρα:
1. Νέος άξονας, Ελευσίνας – Θήβας.
2. Ολοκλήρωση της Λεωφόρου Κύμης και της Λεωφόρου Σταυρού – Ραφήνας.
3. Υποθαλάσσια ζεύξη Περάματος – Σαλαμίνας. Αυτό είναι ένα θέμα, που έχει, επίσης, συζητηθεί πάρα πολλές φορές.
4. Ολοκλήρωση του εξωτερικού οδικού δακτυλίου της Αθήνας.
5. Διερεύνηση για τη βέλτιστη διασύνδεση της νότιας Αττικής με το νέο διεθνή αερολιμένα.
Τέλος, το στρατηγικό μας σχέδιο είναι ουσιαστικά στην απεικόνιση, που βλέπετε, και είναι το όραμα για την Αττική.
Το πώς κανείς με χωρική ισορροπία, χωρική δικαιοσύνη, αειφορία και υλοποιώντας τις αρχές που έχει προαποφασίσει, προσπαθεί να διαμορφώσει το μέλλον της Αττικής.
Τελειώνοντας, να σας πω ότι σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή βρίσκονται εκ μέρους του οργανισμού μια σειρά δράσεων, το πρόγραμμα των μητροπολιτικών αναπλάσεων, που σας προανέφερα, το λεγόμενο ΣΟΑΠ, δηλαδή για πρώτη φορά σύνολο ολοκληρωμένων δράσεων που χρηματοδοτούνται τόσο από δημόσιες δαπάνες, όσο και από το “Jessica”, ως δράσεις ενίσχυσης επιχειρηματικών δραστηριοτήτων για το κέντρο της Αθήνας, μια ολοκληρωμένη παρέμβαση πολεοδομικού αναπτυξιακού, κοινωνικού, επιχειρηματικού χαρακτήρα, που θα αναβαθμίσει συνολικά το κέντρο της Αθήνας, σε συνεργασία με τον δήμο Αθηναίων. Δεύτερον, τα μητροπολιτικά πάρκα. Τρίτον, -το λέω για συναδέλφους, που έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Αττική ευρύτερα- βρίσκονται υπό αναθεώρηση και σε εξέλιξη τα γενικά πολεοδομικά σχέδια πολλών δήμων της Αττικής, όπως Καλύβια Θορικού, Μαρκόπουλο Μεσογαίας, Βάρη, Βουλιαγμένη, Κερατσίνι και ούτω καθεξής. Τέταρτον, τα προεδρικά διατάγματα για την προστασία των ορεινών όγκων που επίσης είναι σε μια εξέλιξη και οι δύο τελευταίες δράσεις που θεωρούμε ότι είναι σημαντικές καινοτομίες, είναι η δημιουργία ενός παρατηρητηρίου περιβαλλοντικών χωρικών και κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων. Επιτέλους να διαμορφώσουμε μια πληροφοριακή βάση, ένα παρατηρητήριο που θα συγκεντρώνει το σύνολο των πληροφοριών, που θα σχετίζονται με το αναπτυξιακό γίγνεσθαι της Αττικής και τελευταίο, ο ονομαζόμενος γεωπληροφοριακός χάρτης της Αττικής, ουσιαστικά σε ένα γεωγραφικό σύστημα πληροφοριών, μια ολοκληρωμένη πληροφοριακή πλατφόρμα που μπορεί να ενημερώνεται και ένα επικαιροποιείται από αεροφωτογραφίες και δορυφορικές απεικονίσεις, να μπορεί με ανοικτή πρόσβαση ο οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται είτε είναι απλός κάτοικος είτε είναι επενδυτής που θέλει κάπου να επενδύσει, να έχει μια πλήρη δυναμικά ενημερούμενη εικόνα για το τι συμβαίνει στην Αττική, έτσι ώστε να μπορεί να πάρει τις αντίστοιχες αποφάσεις.
Ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για την προσοχή σας και ελπίζω να ήταν χρήσιμα αυτά που σας παρουσιάσαμε.