«Να σας ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση.
Ξεκινώ λέγοντας ότι διαφωνώ απολύτως με την διαπίστωση που άκουσα μόλις πριν λίγο, ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η Ελλάδα ακολουθεί μια παθητική ενεργειακή πολιτική. Αντίθετα, θεωρώ ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα τελευταία χρόνια, ακολουθήσαμε μια απολύτως ενεργητική, ενεργή, ενεργειακή πολιτική, η οποία μάλιστα μας είχε προσπορίσει και αρκετά θετικά αποτελέσματα.
Ξεκαθαρίζω το εξής σε σχέση με την τρέχουσα πολιτική συγκυρία. Η χώρα εάν θέλει διεθνοπολιτικά κι ενεργειακά να έχει παρόν και μέλλον, θα πρέπει να δει την παρουσία της μόνο στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα παγκόσμιο πείραμα που σήμερα είναι φοβικό, γηράσκον, με πολύ μικρό ανταγωνισμό στο παγκόσμιο σκηνικό, ενεργειακά απίστευτα εξαρτημένη, με πολύ αδύναμη εξωτερική πολιτική. Ταυτόχρονα όμως, αποτελεί το μοναδικό παγκόσμιο πείραμα της τελευταίας πεντηκονταετίας, μέσα στο οποίο πείραμα συνυπάρχει η Δημοκρατία, η βούληση των λαών, ο ελεύθερος ανταγωνισμός και η υπακοή αυτών που παίρνουν αποφάσεις σε αυτά που επιτάσσουν οι λαοί και η λαϊκή τους βούληση.
Κατά συνέπεια, όποια κριτική κι αν κάνει κανείς στην Ευρώπη, θα πρέπει να θεωρήσει δεδομένο ότι η θέση της χώρας είναι εκεί, κι αντίθετα από ορισμένες φωνές που ακούω το τελευταίο χρονικό διάστημα, εμείς πρέπει να παλέψουμε για να στρέψουμε την ευρωπαϊκή πολιτική, ιδιαίτερα στον τομέα της Ενέργειας που είναι το δικό μας αντικείμενο σήμερα, σε πιο προοδευτικές και πιο αποτελεσματικές κατευθύνσεις.
Το δεύτερο σχόλιο μου έχει να κάνει με τη συνολική προσπάθεια της χώρας που γίνεται τα τελευταία χρόνια, να αναβαθμιστεί γεωπολιτικά μέσα από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, σε θέματα κυρίως αγωγών, αλλά και όχι μόνο. Κι αυτή η προσπάθεια φαίνεται ότι έχει αποδώσει, γεγονός που μας έχει προσδώσει μια σημαντικότερη θέση στον ενεργειακό χάρτη της ευρύτερης περιοχής. Εδώ να προσθέσουμε το ευρύτερο εξαιρετικά ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον που ξεκινά από την Ουκρανία και κατεβαίνει Ιράκ, Συρία, Αίγυπτο, Λιβύη και δυστυχώς και πρόσφατα την Υεμένη, η οποία μαζί με το Σουδάν και τη Νιγηρία αρχίζουν να διαμορφώνουν ένα μαλακό υπογάστριο, το οποίο κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσει.
Σε κάθε περίπτωση, έχουμε ως δεδομένο τη ραγδαία πτώση της τιμής του πετρελαίου τους τελευταίους μήνες, την πιθανολογούμενη αύξησή του στο β΄ εξάμηνο του 2015 ή το 2016, τη μεγάλη επανάσταση του Shale Gas στις Η.Π.Α., την τεράστια απόκλιση που υπάρχει στις τιμές ενέργειας ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α. Εδώ προσθέτω τις χαμηλότερες τιμές ενέργειας και της Κίνας και της Ινδίας. Η Ευρώπη και η Ιαπωνία, οι δύο μόνες με τα αυξημένα τους μεγέθη στο κόστος της Ενέργειας.
Η Ελλάδα έχει μια στρατηγική επιλογή την οποία ακολουθεί και τα τελευταία χρόνια την εφάρμοσε με πολλή επιμονή, υπομονή κι ελπίζω και αποτελεσματικότητα. Την ανάπτυξη Περιφερειακών Συνεργασιών. Αυτή τη στιγμή η χώρα έχει πολύ καλές ενεργειακές σχέσεις με Ρωσία, Αλγερία, Τουρκία, Ισραήλ, Κύπρο, Βουλγαρία, Αλβανία, Ιταλία, σχεδόν με το σύνολο των γειτονικών χωρών. Όλα αυτά με ένα στρατηγικό σχέδιο με καλό βαθμό υλοποίησης, προκειμένου να γίνει η χώρα ένας σημαντικός ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Επόμενη παρατήρηση, είναι ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει και ήδη πια το έχει κάνει πράξη, να αξιοποιήσει όλες τις ενδογενείς της πηγές. Ορυκτά καύσιμα και Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Περιττεύει να σημειώσω ότι στα Φωτοβολταϊκά ήδη έχουμε ξεπεράσει το στόχο του 2020, πάμε αρκετά καλά στα αιολικά, δυστυχώς απαράδεκτα αργά στη Γεωθερμία και αρκετά καλά νομίζω στα θέματα των Υδρογονανθράκων.
Η χώρα έχει βαθιά ανάγκη να αποτελέσει έναν επενδυτικά ελκυστικό τόπο, ασφαλώς και για τις εγχώριες επενδυτικές πρωτοβουλίες, αλλά είναι εξίσου σημαντικό η Ελλάδα να αποτελέσει έναν τόπο επενδύσεων από το εξωτερικό, ιδιαίτερα στον τομέα της ενέργειας, που απαιτεί υψηλά κεφάλαια και υψηλά επιχειρηματικά ρίσκα.
Προσθέτω σ’ αυτή την πρώτη προσέγγιση, ότι μαζί με τους αγωγούς βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η εθνική προσπάθεια για την αναβάθμιση των εθνικών υποδομών σε ζητήματα (υγροποιημένος) φυσικού αερίου με την κατά 80% ολοκληρούμενη τάχιστα αναβάθμιση του σταθμού της Ρεβυθούσας και την προώθηση των 2 FSRU στη Βόρεια Ελλάδα, εκ των οποίων το ένα τουλάχιστον είμαι βέβαιος ότι θα υλοποιηθεί.
Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση.
Θεωρώ ότι πρόκειται για το σπουδαιότερο ενεργειακό βήμα της Ευρώπης μετά το 1952 όταν δημιουργήθηκε η ΕΚΑΧ, η Ένωση Άνθρακα και Χάλυβα και είναι ένα βαθύτατα προοδευτικό βήμα. Δεν είναι απλώς γεωπολιτικά ή οικονομικά αποτελεσματικό, είναι και ιδεολογικοπολιτικά φιλολαϊκό και προοδευτικό.
Η υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης θα μας επιτρέψει να υλοποιήσουμε την Πέμπτη Ελευθερία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θυμίζω ότι οι τέσσερις (4) ελευθερίες που υπάρχουν είναι η ελευθερία κινήσεων Ανθρώπων, Αγαθών, Υπηρεσιών και Κεφαλαίων. Δεν υπάρχει ελευθερία κινήσεων ενέργειας. Δεν υπάρχουν ελεύθερες ροές ενεργειακών προϊόντων και αγαθών, διότι οι κανονιστικές ελλείψεις – στρεβλώσεις και οι εθνικές προσπάθειες σε μεγάλες χώρες, δεν έχουν επιτρέψει την υλοποίηση της Πέμπτης Ελευθερίας. Η Πέμπτη Ελευθερία είναι ιστορική ευκαιρία να υλοποιηθεί τώρα, μέσα από την Ενεργειακή Ένωση.
Το πρώτο χαρακτηριστικό της Ενεργειακής Ένωσης είναι ότι μέσα από την Ενεργειακή Ασφάλεια, την εμπιστοσύνη, τη διαφοροποίηση πηγών και οδεύσεων, διαμορφώνεται και η Κοινοτική Αλληλεγγύη. Σας θυμίζω ότι στον ενεργειακό τομέα η Κοινοτική Αλληλεγγύη για πρώτη φορά κορυφώθηκε σε επίπεδο Συμβουλίου Υπουργών και σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με αφορμή το ξέσπασμα της κρίσης στην Ουκρανία. Όταν η Ελλάδα πρότεινε συγκεκριμένο μηχανισμό Κοινοτικής Αλληλεγγύης, στο LNG. Και υπήρξε η απάντηση του τότε Ευρωπαίου Επιτρόπου, κ. Gunter Oettinger ότι την ακούμε, δεν μπορούμε άμεσα να υλοποιήσουμε την πρόταση της Ελλάδας ως έχει, όμως θα την ενσωματώσουμε στην Ενεργειακή Ένωση. Και πράγματι ενσωματώθηκε. Βλέπετε ότι στην Ενεργειακή Ένωση υπάρχει η αρχή της Κοινοτικής Αλληλεγγύης στα θέματα φυσικού αερίου, ιδιαίτερα σε εποχές κρίσης με το προβάδισμα 2-3 ημερών που δίνεται στις χώρες της Περιφέρειας που έχουν το σοβαρότερο πρόβλημα να δουν τι γίνεται με τις τιμές των φορτίων που περισσεύουν από άλλες χώρες. Άρα, Κοινοτική Αλληλεγγύη ελληνική πρωτοβουλία, ενσωματώθηκε στην Ενεργειακή Ένωση. Προφανώς δεν είμαστε μόνο εμείς, αλλά συμμετείχαμε ενεργά στην διαμόρφωση αυτής της πολιτικής.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό της Ενεργειακής Ένωσης είναι η καταπολέμηση της Ενεργειακής Φτώχειας. 50 εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών κινδυνεύουν από την Ενεργειακή Φτώχεια. Σας θυμίζω ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της Ένωσης που το 2010 εφάρμοσε το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (Κ.Ο.Τ.). Σήμερα 650.000 ελληνικές οικογένειες έχουν φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα με ένα (1) κριτήριο, το χαμηλό εισόδημα. Και αυτό έρχεται πια και προστίθεται ως μία παρένθεση σε αυτά που θέλουν να κάνουν κι άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και στις τελευταίες εθνικές θετικές πρωτοβουλίες που παίρνονται, προκειμένου να στηριχθούν οι οικονομικά ασθενέστεροι.
Το τρίτο χαρακτηριστικό της Ενεργειακής Ένωσης είναι η Ενεργειακή Δημοκρατία, κι εδώ απαντάμε στο ερώτημα γιατί είναι προοδευτική η Ενεργειακή Ένωση. Γιατί στηρίζει την Ενεργειακή Δημοκρατία. Jeremy Rifkin, Smart Cities, Net Metering. Το Net Metering πια είναι Νόμος. Το πώς θα το εφαρμόσουμε εξαρτάται από εμάς. Θεσμοθετήθηκε, νομοθετήθηκε, αποκεντρωμένη αυτοπαραγωγή, αποκεντρωμένη αυτοκατανάλωση κι ενεργειακός συμψηφισμός. Κι εδώ να σας υπενθυμίσω ότι στα ζητήματα των Smart Meters, η Ελλάδα στο πακέτο Juncker έχει ζητήσει 1 δις €. Έχουμε ζητήσει συνολικά 15 δις €, 2,5 δις € για εξοικονόμηση ενέργειας, 1 δις για Smart Meters, τα υπόλοιπα για αγωγούς, κ.λπ.
Στην Ενεργειακή Φτώχεια συνυπολογίστε τη δεύτερη μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας, μαζί με άλλες 4 χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, αποστείλαμε κοινή επιστολή στον Επίτροπο, ώστε το Energy Efficiency να είναι στόχος εν όψει του 2030. Ενσωματώθηκε. Η Ελλάδα συμμετείχε πρωτοποριακά στη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής.
Η Ευρώπη έχει περίπου διπλάσια, ή τριπλάσια τιμή φυσικού αερίου για βιομηχανική κατανάλωση σε σχέση με τις Η.Π.Α. Σε αυτή την πανάκριβη αγορά φυσικού αερίου της Ευρώπης, πρέπει να προσθέσουμε άλλο ένα επιπλέον 35% που είναι η πιο αυξημένη τιμή του φυσικού αερίου στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και ασφαλώς και της Ελλάδας.
Κατά συνέπεια, η οποιαδήποτε ενότητα δυνάμεων των μεσαίων και μικρών χωρών στο πλαίσιο ενιαίων διαπραγματεύσεων που προβλέπει η Ενεργειακή Ένωση, προκειμένου να βλέπουμε πώς μπορούμε να έχουμε ενιαίες διαπραγματευτικές θέσεις ως Ευρωπαϊκή Ένωση, ως Ενεργειακή Ένωση, προκειμένου να στηρίζουμε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, θεωρώ ότι είναι βαθύτατα προοδευτική, βαθύτατα εθνικά επωφελής για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες κι εύχομαι να λειτουργήσει θετικά.
Εύχομαι η Ελλάδα, ως μια όαση ηρεμίας, ειρήνης, σταθερότητας στην ευρύτερη ταραγμένη περιοχή, να συνεχίσει να αποτελεί έναν βασικό κόμβο, διμερούς, τριμερούς και πολυμερούς περιφερειακής συνεργασίας στα ενεργειακά θέματα».