Αποσπάσματα από τη συζήτησή μου με την δημοσιογράφο Μαρία Σαράφογλου:
1. Η κοινή Ευρωπαϊκή Άμυνα δε θα αντικαταστήσει το ΝΑΤΟ. Θα είναι ένας παράλληλος μηχανισμός που θα αποτελεί θεμέλιο λίθο για την ασφάλεια και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Εάν φύγουν οι Αμερικανοί, την Ευρώπη δεν θα την υπερασπιστούν οι Αρειανοί, αλλά οι Ευρωπαίοι.
Ήδη, τα κράτη-μέλη δαπανούν 450 δισ. ευρώ τον χρόνο για την άμυνά τους. Το ζητούμενο είναι τα χρήματα αυτά να ενισχύουν την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, την τεχνογνωσία, τις υποδομές και τις νέες δυνατότητες που χρειάζεται η Ευρώπη.
2.Είναι παρανοϊκό η Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει χρήματα στην τουρκική πολεμική βιομηχανία, όσο κι αν ορισμένα κράτη-μέλη γλυκοκοιτούν την Τουρκία.
Δώσαμε μάχη στην Ευρώπη και καταφέραμε να δυσκολέψουμε την τουρκική πρόσβαση στα ευρωπαϊκά χρήματα, θέτοντας κρίσιμες προϋποθέσεις, όπως η «Ευρωπαϊκή Προτίμηση», δηλ τα ευρωπαϊκά χρήματα να πηγαίνουν σε ευρωπαϊκές εταιρίες κ εργαζομένους, και η Αρχή Σχεδιασμού (design authority). Αυτό κατέστη δυνατό μέσω του Κανονισμού του Προγράμματος για την Ευρωπαϊκή Αμυντική Βιομηχανία (EDIP), στη συγκρότηση του οποίου είχα ενεργό ρόλο ως εισηγητής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
3.Το μέλλον της Ευρώπης, ενεργειακά, αναπτυξιακά και από πλευράς ανταγωνισμού, περνά από την πράσινη μετάβαση.
Η μετάβαση αυτή χρειάζεται σχέδιο που συνδυάζει τις ΑΠΕ, την αποθήκευση, τα σύγχρονα δίκτυα και τη συμμετοχή των πολιτών στην παραγωγή ενέργειας. Ενεργειακές κοινότητες, αγροτικοί συνεταιρισμοί και μικρομεσαίοι παραγωγοί μπορούν να αποτελέσουν βασικούς πρωταγωνιστές ενός πιο δημοκρατικού και κοινωνικά δίκαιου ενεργειακού συστήματος.
Στη Γερμανία, το 42% της πράσινης ενέργειας παράγεται από αποκεντρωμένους μικρομεσαίους παραγωγούς, σε αντίθεση με την Ελλάδα, με ποσοστό μόλις 2-3%. Η Ελλάδα έχει κάθε δυνατότητα να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, ώστε κάθε κτίριο να εξελιχθεί σταδιακά σε ενεργειακή πηγή, με φωτοβολταϊκά, αποθήκευση και έξυπνα συστήματα διαχείρισης.
Δείτε ολόκληρο το video ΕΔΩ