Συνέντευξη Γ. Μανιάτη στην εφημερίδα «Πολιτική» (14/11/2026)

 

Κύριε Μανιάτη, ζητήσατε εξηγήσεις από την κυβέρνηση για το διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από την πόντιση του καλωδίου. Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι η γαλλική πλευρά προχώρησε σε ενημέρωση της Τουρκίας μέσω ρηματικής διακοίνωσης και τι ακριβώς συνεπάγεται αυτή η κίνηση για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή;

Στηρίζουμε το έργο και θέλουμε να γίνει. Άλλωστε επί υπουργίας μου σχεδιάστηκε και εντάχθηκε στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Θεωρώ όμως σοβαρό λάθος την αποδοχή αυτής της διαδικασίας από την ελληνική κυβέρνηση. Για ανεξήγητους λόγους, από την άτυπη εταιρική ενημέρωση φτάσαμε σε επίσημη διακοίνωση (note verbale) του γαλλικού κράτους προς την Τουρκία και αν αληθεύουν δημοσιεύματα  στον τουρκικό Τύπο, διακοίνωση-απάντηση της Τουρκίας προς την Γαλλία, όπου δινόταν η συγκατάθεση της Άγκυρας! Γιατί δόθηκε πράσινο φως σε μια διαδικασία που μετά την έκδοση NAVTEX δεν προβλέπεται πουθενά στο διεθνές δίκαιο; Θεωρώ βέβαιο ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να την αξιοποιήσει προς όφελος των διεκδικήσεών της. Ενώ, είναι αδιανόητες οι δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων που παρομοιάζουν τη ρηματική διακοίνωση με ειδοποίηση της ΔΕΗ. Πρόκειται για επίσημο διπλωματικό έγγραφο. Με τέτοια διακοίνωση π.χ. γνωστοποιήσαμε το 2012 στον ΟΗΕ τον νόμο 4001/2011 για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ μας και επιπλέον την χάραξη ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Εδώ διακυβεύονται κυριαρχικά δικαιώματα και όλοι μας δικαιούμαστε να γνωρίζουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Είναι αδιανόητο το Σάββατο ο κ. Γεραπετρίτης να μην ενημερώσει πλήρως τους πολιτικούς αρχηγούς, παρουσιάζοντας το ίδιο το κείμενο της διακοίνωσης.

Έχετε ζητήσει την επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά όσων επιχειρούν να επιβάλουν το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Τι θεωρείτε ότι δεν έπραξε σωστά η κυβέρνηση;

Η ΕΕ εδώ και πολλά χρόνια χρησιμοποιεί κυρώσεις για να πιέζει επιτιθέμενους υπέρ της ειρήνευσης, να στηρίζει τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προασπίζει το διεθνές δίκαιο. Επιπλέον, οι κυρώσεις δεν έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα για κάποιον λαό, αλλά επιβάλλονται προκειμένου να επιφέρουν αλλαγή στην πολιτική ή στη συμπεριφορά όσων υπόκεινται σε αυτές. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια, και ιδίως λόγω του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο αριθμός των Αποφάσεων επιβολής κυρώσεων έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ η χώρα μας σχεδόν πάντα τις στήριξε χωρίς να εκφέρει σημαντικές επιφυλάξεις. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η χώρα μας μπορεί να αξιοποιήσει αυτή τη συγκυρία, αλλά και τις ίδιες τις Εκθέσεις της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που περιγράφουν αναλυτικά τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία και να ζητήσει κυρώσεις κατά φυσικών και νομικών προσώπων που προωθούν και εφαρμόζουν το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Αλλά για να γίνουν αυτά, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να το ζητήσει επισήμως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων.

Πώς εξηγείτε τη διαφαινόμενη αβελτηρία των Βρυξελλών να λάβουν δραστικά, κεντρικά μέτρα προς όφελος των καταναλωτών για την αντιμετώπιση της κρίσης ακρίβειας μπροστά σε έναν πολύ δύσκολο χειμώνα ενεργειακά;

Μια επιφανειακή απάντηση θα ήταν ότι δυστυχώς έτσι λειτουργεί η ΕΕ. Όμως κάτι τέτοιο, δεν ανταποκρίνεται στην πλήρη αλήθεια και τείνει να βολεύει το αφήγημα κάποιων εθνικών κυβερνήσεων. Η πραγματικότητα είναι η εξής: στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουμε αναδείξει τα προβλήματα κι έχουμε ζητήσει δραστικές αλλαγές. Η Επιτροπή έχει κι εκείνη αναδείξει τα προβλήματα κι έχει καταθέσει προτάσεις -λιγότερο φιλόδοξες από τις δικές μας- με σημαντικά όμως μακροπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα μέτρα. Δυστυχώς, για να περάσουν αλλαγές στην ΕΕ, δεν αρκεί να υπερψηφίσει το Κοινοβούλιο, πρέπει να συμφωνήσουν και οι εθνικές κυβερνήσεις στο Συμβούλιο. Εκεί τα κράτη-μέλη, έχοντας αντικρουόμενες προτεραιότητες, δεν επιτρέπουν να υιοθετηθούν δραστικά μέτρα, όπως η φορολόγηση των υπερκερδών και η μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρισμού, ώστε οι χαμηλές τιμές παραγωγής των ανανεώσιμων να αντικατοπτρίζονται στους λογαριασμούς μας. Δυστυχώς, κάποιες κυβερνήσεις παραπλανούν την κοινωνία εκμεταλλευόμενες αυτό το θεσμικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, δημοσίως μιλούν για μεταρρυθμίσεις, επιδοτήσεις και ελαφρύνσεις, όταν σε εθνικό επίπεδο δεν προχωρούν μέτρα που έχει προτείνει η Επιτροπή και είναι αποκλειστικής εθνικής αρμοδιότητας, όπως η μείωση των φόρων στην ηλεκτρική ενέργεια.     

Πιστεύετε ότι η σημερινή δημοσκοπική εικόνα είναι πολιτικά και κοινωνικά αναστρέψιμη, ώστε το ΠΑΣΟΚ να μπορέσει ρεαλιστικά να χτυπήσει την πρώτη θέση;

Απολύτως! Το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός μας, Νίκος Ανδρουλάκης, έχουν θέσει ως κεντρικό πολιτικό στόχο την πρώτη θέση έστω και με μια ψήφο και προς αυτή την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε. Είμαστε η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική πολιτική πρόταση. Έχουμε το πρόγραμμα, έχουμε τα στελέχη κι έχουμε την βούληση να φέρουμε την πολιτική Αλλαγή. Όσον αφορά τη δημοσκοπική εικόνα, αναφέρω ενδεικτικά την περίπτωση της Γερμανίας, όταν οι Σοσιαλδημοκράτες του Όλαφ Σολτς καταγράφονταν, τρίτοι στις έρευνες γνώμης (Ιούλιος 2021), 15% ποσοστιαίες μονάδες πίσω από τη Χριστιανική Ένωση. Δυόμισι μήνες μετά, το SPD κέρδισε τις εκλογές. Προφανώς οι συνθήκες είναι διαφορετικές, ωστόσο είναι μία ιστορικά εφικτή εξέλιξη.

Ποια είναι η δική σας, προσωπική στάση απέναντι στην οξεία αντιπαράθεση στον προοδευτικό χώρο; Κάνει καλό αυτό το «πινγκ-πονγκ» με το κόμμα Τσίπρα;

Θλιβερή διαδικασία η «Ιθάκη», ο εξώστης, το rebranding. Ο κ. Τσίπρας έχει παρελθόν και αυτό δεν αλλάζει, σε όσο ακριβοπληρωμένο rebranding και αν υποβληθούμε ως κοινωνία. Εμείς ως ΠΑΣΟΚ έχουμε έναν και μοναδικό στόχο: να φέρουμε την πολιτική Αλλαγή, με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση. Απεναντίας, στόχος του κ. Τσίπρα είναι να ηττηθεί το ΠΑΣΟΚ. Επιδιώκεται έτσι, ένα πολύ βολικό δίπολο υπέρ του κ. Μητσοτάκη. Ωστόσο, έχει αποδειχθεί εκλογικά και όχι λίγες φορές, πως ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τον κ. Τσίπρα. Το ΠΑΣΟΚ στο απόσπασμα. Αυτό είναι το σχέδιο και των δύο.