Ομιλία Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής με θέμα την επεξεργασία και εξέταση των σχεδίων νόμων κύρωσης των συμβάσεων για έρευνα και εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων:
α) «Κύρωση της από 30.12.2013 Σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των εταιρειών KAVALA OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, ENERGEAN OIL AND GAS – ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ και της ως εκ τρίτου συμβαλλομένης ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. με την οποία τροποποιείται η από 23.11.1999 Σύμβαση για την εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή του Θρακικού Πελάγους μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της KAVALA OIL A.E., η οποία κυρώθηκε με το ν. 2779/1999 (ΦΕΚ Α΄ 296)».
β) «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιριών ENERGEAN OIL & GAS-ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ και TRAJAN OIL AND GAS LIMITED για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή ΚΑΤΑΚΟΛΟ».
γ) «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών ENERGEAN OIL & GAS – ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ και PETRA PETROLEUM INC για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή των ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ».
δ) «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε., Edison International S.p.A και Petroceltic Resources plc για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή ΠΑΤΡΑΪΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ (Δυτικά)».
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τόσο εγώ όσο και η ολιγομελής ομάδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικές Αλλαγής, που τα τελευταία χρόνια παλεύουμε για το συγκεκριμένο θέμα, με εθνική περηφάνια καταθέσαμε για κύρωση στο Εθνικό Κοινοβούλιο τις τρεις συμβάσεις για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στον Πατραϊκό, στο Κατάκολο Ηλείας και τα Ιωάννινα. Θεωρούμε ότι ασκήσαμε το ύψιστο πατριωτικό καθήκον ενός πολίτη, ενός δημοσίου προσώπου.
Δηλώνω λοιπόν, εκ μέρους όλης της Πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και εκ μέρους της 20μέλους ομάδας που ήταν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια, ότι εμείς δεν διεκδικούμε κυριαρχικά δικαιώματα στα τηλεπαράθυρα, τις εφημερίδες ή σε κλειστές αίθουσες. Εμείς με τις Συμβάσεις αυτές ασκήσαμε στην πράξη τα Εθνικά Κυριαρχικά Δικαιώματα, Δημόσια και Διεθνώς. Τα ασκήσαμε. Τα εφαρμόσαμε. Την ΑΟΖ εφαρμόσαμε.
Ασκήσαμε όμως ταυτόχρονα και ένα ύψιστο κοινωνικό καθήκον. Είμαστε μια χώρα όπου η κοινωνία διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον. Εμείς μέσα από την ορθολογική, με σεβασμό στη διαφάνεια και στο περιβάλλον αξιοποίηση των εθνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, δίνουμε ελπίδα και προοπτική στο Εθνικό Ασφαλιστικό Σύστημα, με συμβάσεις, με αναδόχους και επενδυτές που θα επενδύσουν. Εκτιμούμε ότι, εάν είναι αρκετά ακριβείς οι υπολογισμοί μας, μόνο από αυτές τις τρεις συμβάσεις, τα επόμενα χρόνια, το Εθνικό Ασφαλιστικό Σύστημα θα εισπράξει 15 με 18 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι ευχολόγια, είναι συμβάσεις όπου οι ανάδοχοι έχουν καταθέσει και εγγυητικές επιστολές. Για να σπεύσω να απαντήσω σε υπονοούμενα, κανείς δεν επιτρέπεται πια να ακουμπήσει τα δημόσια έσοδα από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, διότι με νόμο που εμείς προτείναμε στο Εθνικό Κοινοβούλιο, όλα αυτά τα δημόσια έσοδα θα πάνε στο Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Νέων. Κι όποιος μετέπειτα Υπουργός τολμάει, ας αλλάξει αυτόν τον νόμο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτός από το πατριωτικό και το κοινωνικό μας καθήκον, εδώ ασκούμε και ένα ύψιστο αναπτυξιακό καθήκον. Με τις τρεις συμβάσεις που καταθέτουμε, διαμορφώνουμε έναν πλήρη κύκλο, ανοίγουμε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, όχι μόνο των υδρογονανθράκων. Διαμορφώνουμε ένα παραγωγικό μοντέλο για τη χώρα που στηρίζεται στις ενδογενείς δυνάμεις, το φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους μας. Κατά συνέπεια, για να συνοψίσω την πρώτη μου παρατήρηση, ασκούμε και ύψιστο πατριωτικό καθήκον, ασκούμε και ύψιστο κοινωνικό καθήκον, ασκούμε και ύψιστο καθήκον απέναντι στις μελλοντικές γενιές, παρέχοντας ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο. Με διαφάνεια, με διεθνείς διαγωνιστικές διαδικασίες, με κυρώσεις από τη Βουλή, με έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν προβλέπεται κύρωση από τη Βουλή των Ελλήνων στο νόμο, ήταν δική μας απόφαση και είμαι περήφανος που φέρνω αυτές τις συμβάσεις για να τις ελέγξετε εσείς. Οφείλατε να είχατε συγχαρεί την Κυβέρνηση για την πρωτοβουλία, αντί να λένε κάποιοι της Αντιπολίτευσης ότι η Βουλή των Ελλήνων για πιθανά δημόσια έσοδα 18 δισ. ευρώ, δεν θέλουν να έχει λόγο. Εμείς θέλουμε να έχει λόγο το Εθνικό Κοινοβούλιο, οι Εκπρόσωποι του Ελληνικού λαού. Και δεν καταλαβαίνω την λογική, γιατί κυρώνουμε Συμβάσεις. Θα αφαιρέσουμε τη δυνατότητα στο Εθνικό Κοινοβούλιο να κυρώνει Συμβάσεις; Αυτό θέλετε να πείτε; Θα του αφαιρέσουμε τη δυνατότητα να ελέγχει την εκάστοτε Εκτελεστική εξουσία, τον εκάστοτε Υπουργό για το τι παρουσιάζει, τι υπογράφει;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα γυρνάει σελίδα, είτε αρέσει αυτό σε κάποιους είτε δεν αρέσει. Και δίνουμε ελπίδα και προοπτική στη νέα γενιά του τόπου μας. Ναι, διαμορφώνουμε μια νέα αγορά, ένα νέο τομέα της Εθνικής Οικονομίας. Ναι θα μας κάνει εθνικό κόμβο της Ευρώπης. Ήδη γινόμαστε. Η Ελλάδα έχει αποκτήσει, ήδη, εξαιρετικά υψηλό κύρος στις γεωπολιτικές ισορροπίες της ευρύτερης περιοχής και για τους αγωγούς, τους οποίους δέχεται και για τις έρευνες υδρογονανθράκων που έχει ήδη ξεκινήσει. Ναι, είμαστε παίχτες, καταφέραμε και μας ακούνε πια, δεν είμαστε η γονατισμένη χώρα, είμαστε η χώρα που βάζει όρους. Διεκδικήσαμε από την Ευρώπη έναν μηχανισμό έκτακτης ανάγκης για ενεργειακή επάρκεια σε φυσικό αέριο σε περίπτωση κρίσης της Ουκρανίας. Αυτό το απαιτήσαμε, δείχνει να το αποδέχονται. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, το μόνο κράτος μέλος που συμμετέχει στις διμερείς συναντήσεις για την προετοιμασία ενόψει πιθανής κρίσης στην Ουκρανία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Διεθνή Χάρτη Ενέργειας. Μόνο η Ελλάδα, γιατί έχει θέσεις, γιατί έχει απόψεις που αναβαθμίζουν τον γεωπολιτικό της ρόλο.
Έρχομαι στη Νέα Γενιά. Προφανώς γνωρίζουν αρκετοί συνάδελφοι ότι με δική μας πρωτοβουλία χρηματοδοτούμε φέτος τα πρώτα τρία μεταπτυχιακά προγράμματα Ελληνικών Πανεπιστημίων, που θα βγάλουν την πρώτη φουρνιά των 100 νέων επιστημόνων που θα έχουν επιμορφωθεί σε Μεταπτυχιακά από Ελληνικά Πανεπιστήμια. Ένα μεταπτυχιακό, το Πολυτεχνείο της Κρήτης, δεύτερο μεταπτυχιακό το Πανεπιστήμιο του Πειραιά, τρίτο μεταπτυχιακό το Διατμηματικό Μετσόβιου, Αριστοτέλειου, Δημοκρίτειου και Πανεπιστημίου Κρήτης και τέταρτο μεταπτυχιακό το μεταπτυχιακό του ΤΕΙ Καβάλας.
Υπάρχει ένας σχολιασμός, στον οποίο ενσυνείδητα δεν απαντούμε, διότι τον θεωρούμε ανάξιο της σπουδαιότητας του θέματος. «Αργήσατε» λένε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορείτε να μου πείτε μια χώρα του κόσμου, όχι σαν την Ελλάδα της κρίσης, οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα, που μέσα σε τρία χρόνια από τον Αύγουστο του 2011, μέχρι τον Αύγουστο του 2014, με μηδενική υποδομή, χωρίς έναν άνθρωπο στο δημόσιο τομέα να σχετίζεται και να έχει αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο θέμα, που να έχει κάνει όλα όσα έχουμε κάνει εμείς; Από τον Αύγουστο του 2011 μέχρι τον Αύγουστο του 2014 φτιάξαμε νόμο, θεσμοθετήσαμε τον φορέα. Φτιάξαμε το Προεδρικό Διάταγμα λειτουργίας του φορέα. Ορίσαμε τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Βγάλαμε και κατακυρώσαμε διαγωνισμό για τα σεισμικά σε Ιόνιο και Νότια της Κρήτης, εκτελέσαμε τα σεισμικά και τα παραλάβαμε. Βγάλαμε διαγωνισμό για Open Door στα τρία οικόπεδα που κυρώνουμε σήμερα. Βγάλαμε διεθνή γύρο παραχωρήσεων για 20 οικόπεδα. Βγάλαμε άλλον διεθνή γύρο για τρία χερσαία οικόπεδα, ποια άλλη χώρα σε τρία χρόνια τα έχει κάνει αυτά κ. Πρόεδρε; Με μηδέν υποδομή, όχι με τους 250 που δούλευαν στην ΔΕΠ-ΕΚΥ, με 20 πατριώτες, ήρωες, που δεν πήραν ούτε ένα ευρώ εξτρά αμοιβή, παρά τα ξενύχτια τους.
Θέλω να υπενθυμίσω ότι το άρθρο 156 του νόμου 4001/2011, είναι το βασικό εθνικό οπλοστάσιο βάσει του οποίο καταθέσαμε ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ, απαντώντας στην πιθανή πρόκληση της Τουρκίας να κάνει έρευνες εκεί που δεν εδικαιούτο. Εμείς το θεσμοθετήσαμε, εμείς το νομοθετήσαμε το άρθρο 156 για την ΑΟΖ που μιλάει για τη μέση γραμμή ίσων αποστάσεων. Απαντώ ευθέως σε ένα άλλο ερώτημα και πιθανό υπονοούμενο: για τις συμβάσεις που υπέγραψα, ξεκαθαρίζω κάτι ακόμα, διότι κάποιοι ήθελαν να πουν ότι ο Υπουργός δεν έχει το κουράγιο, το πολιτικό θάρρος να υπογράψει, σας λέω ότι υπέγραψα και είμαι περήφανος για την υπογραφή μου. Ανέλαβα όλη την πολιτική ευθύνη για την υπογραφή μου. Όμως δεν ήθελα να σας φέρω μόνο την υπογραφή του Υπουργού, ήθελα να σας φέρω και τον έλεγχο νομιμότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου του κράτους και σας τον έφερα.
Αναρωτιέμαι κ. Πρόεδρε, εάν είμαστε μια χώρα που παλεύει να φτιάξει ένα καλύτερο μέλλον. Κι αυτό το λέω πέρα από κόμματα, γιατί όλοι μας, ο καθένας με τον τρόπο του, πονάει για την πατρίδα του και για ένα καλύτερο μέλλον. Εάν λοιπόν έχουν γίνει όλα αυτά, σε ένα απίστευτα φορτισμένο συνωμοσιολογικά θέμα, εάν όλα είναι τόσο διαφανή, τόσο γρήγορα, τόσο τεκμηριωμένα, τόσο αποτελεσματικά, εάν όλα αυτά έχουν γίνει μόνον με ελληνικές δυνάμεις, γιατί δεν έχουμε την πολιτική γενναιότητα να αναγνωρίσουμε ότι είναι καλό; Κι ας προσθέσετε «εγώ θα το κάνω καλύτερα εάν γίνω Κυβέρνηση, αλλά είναι καλό». Να αναγνωρίσουμε σε αυτούς τους 20 ανθρώπους που μπήκαν σε αυτή τη διαδικασία, να ονοματίσουμε το καλό παράδειγμα, να το βγάλουμε δημόσια. Αντί η πατρίδα μας να «κανιβαλίζει» τα παιδιά της, να τα προτάξει ως παραδείγματα. Να πάρει τους 20 ανθρώπους που μου έφεραν ομόφωνα τις αποφάσεις τους για να κατακυρώσω τους διαγωνισμούς και να δώσει τα ονόματα στη δημοσιότητα. Αυτοί είναι οι Έλληνες που πρέπει να μιμηθούμε. Και υπάρχουν τέτοιοι Έλληνες στο δημόσιο τομέα.Το λέω περήφανα, διότι τους εμπιστεύτηκα και έκαναν μια υπέροχη δουλειά που κανείς ακριβοπληρωμένος ξένος σύμβουλος δεν θα μπορούσε να κάνει με τόση διαφάνεια και τόση εμπιστοσύνη, για να βάλω τη δική μου υπογραφή και να είμαι σίγουρος ότι δεν κρύβεται τίποτε κάτω από το τραπέζι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι βέβαιο ότι ο δρόμος μπροστά μας είναι μακρύς. Είναι βέβαιο ότι θα πρέπει να δούμε και κάτι άλλο σε κεντρικό επίπεδο. Είναι χρήσιμα αυτά τα έσοδα σε επίπεδο κοινωνίας, για να δημιουργηθεί μια ελπίδα. Τα επόμενα 40 χρόνια θα περάσουν πιθανόν 40 ακόμη Υπουργοί από τη θέση που βρίσκομαι εγώ σήμερα. Μακάρι όλοι να προσθέσουν ένα μικρό λιθαράκι, όπως αυτό που προσπάθησα να βάλω εγώ. Θέλω όμως εδώ να πω ότι δεν πρέπει ως κοινωνία να δημιουργούμε δημόσια έσοδα ή δημόσιο πλούτο μόνο σε κεντρικό επίπεδο. Πρέπει να παλέψουμε αυτός ο πλούτος που έχει χωροθετηθεί από τη φύση σε μια συγκεκριμένη περιοχή να δίνει ωφελήματα στις τοπικές κοινωνίες που πρέπει να είναι σύμμαχοι της οποιασδήποτε Κυβέρνησης, της οποιασδήποτε πολιτικής εξουσίας, του οποιουδήποτε αιρετού. Να νιώθει ότι αυτό που γίνεται είναι και προς όφελός της και όχι ότι κάποιοι από την Αθήνα να πάρουν τα χρήματα και να τα σπαταλήσουν όπως νομίζουν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περάσαμε μια διάταξη που προβλέπει ότι το 5% των εσόδων του Δημοσίου θα είναι περιφερειακός φόρος. Έχω ζητήσει από τους Περιφερειάρχες και τους Δημάρχους ένα πράγμα. Ενώ έχω το δικαίωμα με Υπουργική Απόφαση να αποφασίσω πώς θα γίνει η κατανομή, έχω δεσμευθεί δημόσια: «φέρτε μου κοινά συμπεφωνημένη πρόταση από Περιφερειάρχες και Δημάρχους και θα την υπογράψω αυθωρεί και παραχρήμα». Την ίδια μέρα. Για να κάνουμε πράξη το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να μοιράζουν δίκαια τον πλούτο που έχουν στον τόπο τους.
Κλείνοντας, σας διαβεβαιώνω πως είμαι σίγουρος και αισιόδοξος ότι οι νέες Τοπικές και Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις της χώρας μας, πολύ σύντομα θα βρουν τον κοινό τους τόπο, ώστε να εισηγηθούν, ένα σχέδιο διανομής εσόδων της τάξης του 5% σε επίπεδο Περιφερειών και ΟΤΑ, ούτως ώστε οι τοπικές κοινωνίες να διαπιστώσουν ότι πραγματικά νοιαζόμαστε για αυτές.
Μια τελευταία παρατήρηση για το περιβάλλον. Θέλω να είμαι πολύ προσεκτικός απευθυνόμενος στους συναδέλφους για τους οποίους γνωρίζω τις πραγματικές τους οικολογικές και περιβαλλοντικές ευαισθησίες, αλλά δεν τους αναγνωρίζω το δικαίωμα να ισχυριστούν ότι εγώ έχω λιγότερες. Έχουμε τουλάχιστον τις ίδιες κύριοι συνάδελφοι. Πολύ προσεκτικά θα διατυπώσω τη σκέψη μου, διότι ο λόγος μας είναι δημόσιος και παρακαλώ θερμά να γίνει αντιληπτό αυτό που θα πω. Ως Ελλάδα, θα δοκιμάσουμε τους επόμενους μήνες να τρυπήσουμε στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Εδώ και πολλά χρόνια, βορείως της Κέρκυρας τρυπούν οι Αλβανοί. Απέναντι από το Ιόνιο, τρυπούν οι Ιταλοί. Εκατοντάδες παραχωρήσεις στη θάλασσα, όπου εάν γίνει ατύχημα θα γίνει ζημιά και στη χώρα μας. Νότια, οι Λίβυοι τρυπούν επί δεκαετίες. Ανατολικά τρυπούν άλλοι. Αναρωτιέμαι λοιπόν: μήπως είναι λίγο υπερβολικό να θεωρούμε τη δική μας Δημόσια Διοίκηση, τους δικούς μας ελεγκτικούς μηχανισμούς, λιγότερο ικανούς, λιγότερο άξιους να προστατεύσουν το περιβάλλον που είναι ο πλούτος μας, ενώ αγνοούμε το τι γίνεται δίπλα μας; Σκεφθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι θα συνέβαινε, εάν γινόταν το απευκταίον.
Θέλω, λοιπόν, να σας πω το εξής και το λέω πραγματικά με πολύ αγάπη για τους συναδέλφους που ξέρω ότι νοιάζονται για το περιβάλλον. Έχω δώσει μια εντολή να διαμορφωθεί το αυστηρότερο θεσμικό πλαίσιο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ξεπερνώντας ει δυνατόν και τα νορβηγικά πρότυπα. Θέλω να σας καλέσω, επειδή υπάρχει μια ομάδα που δουλεύει και την εμπιστεύομαι, και τεχνικά και επιστημονικά, να έλθετε σε επαφή μαζί με τα μέλη που την απαρτίζουν, χωρίς τη δική μου μεσολάβηση και να τους ρωτήσετε ό,τι θεωρείτε χρήσιμο. Αξιοποιώντας και τις επιστημονικές δυνάμεις των δικών σας Κοινοβουλευτικών Ομάδων, να φτιάξουμε ένα άριστο θεσμικό πλαίσιο προστασίας του Περιβάλλοντος. Θεωρώ ότι μπορούμε να το κάνουμε. Ο Πρίνος δουλεύει 30 χρόνια και δεν έχει βγει μια σταγόνα στη θάλασσα. Είναι ένα παράδειγμα της περήφανης Ελλάδας που μπορεί να κάνει έρευνα πετρελαίου και να κρατήσει ανέπαφο το περιβάλλον. Μπορούμε, έχουμε άξιους ανθρώπους. Πρέπει να τους εμπιστευτούμε, να διαμορφώσουμε αυστηρούς μηχανισμούς προστασίας του περιβάλλοντος. Κι επιτέλους, ας εμπιστευτούμε και ο ένας τον άλλον.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι ήταν μια πολύ θετική εμπειρία η σημερινή συζήτηση. Ζητώ από τους συναδέλφους όλων των κομμάτων να ξανασκεφτούν την τοποθέτησή τους επί των συγκεκριμένων συμβάσεων, λαμβάνοντας υπ’ όψη αυτά που πολύ ειλικρινώς ίσως, με περίσσιο πάθος σας είπα. Αυτή είναι η αλήθεια και θα το θεωρούσα μεγάλη υπέρβαση για όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες αυτής της περιόδου να καταφέρναμε τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, σε ένα θέμα που θα το χειριστούν πάρα πολλοί μετά από εμάς. Σας καλώ να σταθούμε όρθιοι μπροστά στην ιστορικότητα των στιγμών.
Σας ευχαριστώ πολύ.