Ομιλία Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη στην ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για το Σχέδιο Νόμου «Χωροταξική και Πολεοδομική Μεταρρύθμιση – Βιώσιμη Ανάπτυξη» (25/6/2014)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η χώρα βρίσκεται στο μεταίχμιο του ξεπεράσματος της κρίσης που βιώνουμε μέχρι και σήμερα και της διαμόρφωσης ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, που θα στηρίζεται στην παραγωγή πλούτου κι όχι στα δανεικά. Ενός παραγωγικού μοντέλου που θα στηρίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας.

Θέλω να επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι κατά την άποψη μας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας είναι δύο: Το πρώτο συγκριτικό πλεονέκτημα είναι το περιβάλλον, ο ορυκτός πλούτος, είναι η αειφορία, η βιοποικιλότητα, είναι όλο αυτό που συνιστά την ομορφιά της Ελλάδας. Το δεύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα του τόπου μας είναι οι άνθρωποι. Αναφέρομαι κυρίως στη νέα γενιά του τόπου μας, η οποία έχει μια εκπληκτική μόρφωση, που δυστυχώς, λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών των τελευταίων ετών, αναγκάζεται πάρα πολλές φορές, είτε να φεύγει στο εξωτερικό είτε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα να μένει άνεργη.  
Καταθέτουμε τις συγκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε με ρεαλισμό και με αποτελεσματικότητα αυτό το πρόβλημα της μετάβασης στο παραγωγικό μοντέλο μιας οικονομίας που δημιουργεί πλούτο και δεν δανείζεται από ξένους. Και η νομοθετική ρύθμιση που καταθέτουμε για την πολεοδομική και χωροταξική μεταρρύθμιση και για την αειφορική προσέγγιση αποτελεί, κατά την άποψή μας, την καρδιά αυτής της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Θέλουμε ο πλούτος να μην παράγεται από το χρηματοπιστωτικό τομέα, από την αγοραπωλησία άυλων προϊόντων, αλλά να παράγεται από την πραγματική οικονομία και ταυτόχρονα να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Για να δημιουργηθούν, όμως, νέες θέσεις εργασίας, πρέπει να γίνουν πραγματικές επενδύσεις στην πραγματική οικονομία. Και για να γίνουν επενδύσεις πρέπει να απαντηθούν δύο βασικά ερωτήματα.
Ερώτημα πρώτο: “Πού μπορώ να κάνω τί”; Στην Ελλάδα τα τελευταία 150 χρόνια κανείς δεν μπορεί να απαντήσει επίσημα, θεσμικά και με ασφάλεια δικαίου, είτε στον πολίτη, είτε στον επενδυτή, είτε στη Δημόσια Διοίκηση, πού μπορεί να κάνει τί. Αυτό το οποίο έχουμε σε εξέλιξη, είναι μια σημαντική προσπάθεια να δοθεί γρήγορα η πρώτη απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα.
Υπάρχει κι ένα δεύτερο ερώτημα που τίθεται από όλους, από τον απλό πολίτη μέχρι το μεγαλύτερο επενδυτή: “Έστω ότι μου απαντήσατε πού μπορώ να κάνω τί. Δεν μου απαντάτε σχεδόν ποτέ, πότε θα μου δώσετε την άδεια για να το κάνω, πότε επιτέλους θα αδειοδοτηθώ”. Κι έχει απέναντι του ο καθένας την πολεοδομία, το Δασαρχείο, τις περιβαλλοντικές προσεγγίσεις, τις αρχαιολογικές προσεγγίσεις, τη Δημόσια Διοίκηση, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους υπουργούς, τα Υπουργεία, τους πάντες και κανένας δεν του απαντά και σε αυτό το βασικό ερώτημα: “πότε θα αδειοδοτηθώ;”.
Με την παρέμβαση που κάνουμε κι αυτά που ήδη σας ανέφερε ο Αναπληρωτής Υπουργός, ο κ. Ταγαράς, και με αυτά που θα προσθέσω, δίνουμε απάντηση και σε αυτό το ερώτημα. Θα το πω με απλά λόγια, ειδικά για τη δεύτερη μεγάλη ερώτηση του «πότε επιτέλους θα αδειοδοτηθώ;». Και για να βλέπουμε πρώτα τα του οίκου μας, εμείς στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής γνωρίζουμε πολύ καλά τι πρέπει να γίνει και πόσο ταλαιπωρείται πολλές φορές, όχι μόνο εξαιτίας του Υπουργείου, αλλά και εξαιτίας αποκεντρωμένων υπηρεσιών και περιφερειακών ή τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών, ο πολίτης ή ο επενδυτής, όταν θέλει να πάρει την περιβαλλοντική αδειοδότηση.
Θεσμοθετούμε ορισμένα πράγματα. Πριν όμως από τη θεσμοθέτηση, έχουμε υλοποιήσει αυτό το οποίο προβλέπει η νομοθετική ρύθμιση και θα βγει σε δημόσια λειτουργία τους αμέσως επόμενους μήνες αυτό που εμείς ονομάζουμε «Διαύγεια στην Περιβαλλοντική Αδειοδότηση». Με απλά λόγια, έχουμε αρχίσει και καταχωρίζουμε πληροφορίες σε μια ανοιχτή, ηλεκτρονική, διαδικτυακή πλατφόρμα, προσβάσιμη από τον κάθε Έλληνα πολίτη, όπου από τη στιγμή που θα κατατίθεται ο φάκελος στο Υπουργείο, τις αποκεντρωμένες διοικήσεις και τις περιφέρειες, στη συνέχεια ο καθένας θα μπορεί να γνωρίζει πού βρίσκεται ο φάκελος, ποια υπηρεσία και ποιος υπάλληλος και από πότε έχει χρεωμένο το φάκελο. O Έλληνας πολίτης θα γνωρίζει εάν υπάρχει καθυστέρηση, ποιος είναι πια σε προσωπικό, υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο ο υπεύθυνος για την καθυστέρηση. Είναι η μεγαλύτερη παρέμβαση που μπορεί να γίνει στα ζητήματα της διαφάνειας, του τρόπου περιβαλλοντικού αδειοδοτείν στη χώρα μας. Ήδη, οι υπηρεσίες του Υπουργείου προσθέτουν τα στοιχεία.
Παράλληλα, μάλιστα, πρέπει να σας πω ότι προβλέπεται και μια γεωγραφική-χαρτογραφική απεικόνιση, έτσι ώστε να απαντάται και το επόμενο ερώτημα: «Μήπως όλα αυτά που μας ζητάτε υπερβαίνουν τη φέρουσα ικανότητα της ευρύτερης περιοχής”; Και μιλώ για ερωτήματα που τίθενται, για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και άλλες παρεμβάσεις. Θα μπορεί, λοιπόν, να έχει ο καθένας από εμάς, ο κάθε πολίτης και χαρτογραφική ψηφιακή απεικόνιση στην οθόνη του υπολογιστή για το πού βρίσκονται όλες οι επενδύσεις.
Περνάω στο δεύτερο μέρος, στην ίδια τη χωροταξία. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι στο κορυφαίο όργανο δημοσίου διαλόγου που είναι αυτή η Αίθουσα. Η χωροταξία είναι μια βαθύτατα πολιτική επιστήμη, τέχνη, δράση, λειτουργία. Δεν υπάρχει απολιτική χωροταξία. Απολιτική χωροταξία είναι μη χωροταξία. Άρα η χωροταξία οφείλει να λύνει τα βασικά προβλήματα των κοινωνιών. Η χωροταξία οφείλει να απαντά σε βασικά ερωτήματα: “Πώς θα μειώσω τις περιφερειακές ανισότητες; Πώς θα ενισχύσω τη χωρική συνοχή, έτσι ώστε να ενισχύσω και την κοινωνική συνοχή; Πώς θα διασφαλίσω την αειφορία και τη βιωσιμότητα, την αρμονική συμβίωση επένδυσης και φυσικού περιβάλλοντος με το ανθρωπογενές περιβάλλον, ώστε στο τέλος ωφελημένος να είναι και ο άνθρωπος, η ανθρώπινη κοινωνία και το περιβάλλον”;
Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε μέσω της ρύθμισης την οποία καταθέτουμε. Έχουμε ονομάσει το 2014 ως “Έτος της μεγάλης χωρικής-χωροταξικής μεταρρύθμισης” και δεν διστάζουμε να το επαναλάβουμε. Γιατί είμαστε βέβαιοι ότι θα περάσουμε πάνω από τον πήχη και όλα αυτά για τα οποία δεσμευόμαστε, δηλώνουμε στο Εθνικό Κοινοβούλιο, τόσο εμείς ως πολιτική ηγεσία, όσο και όλες οι υπηρεσίες του Υπουργείου, ότι θα τα κάνουμε πράξη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Είμαστε περήφανοι που έχουμε 350 ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ, τα οποία καρκινοβατούν επί 20-25 χρόνια; Είμαστε περήφανοι που δεν έχουμε αξιωθεί ως κοινωνία και ως τοπικές κοινωνίες πολλές φορές να χωροθετήσουμε περιοχές επεξεργασίας απορριμμάτων ή περιοχές όπου θα χωροθετηθούν βιολογικοί καθαρισμοί; Είμαστε περήφανοι όταν ξέρουμε ότι μια βασική αιτία που αυτός ο τόπος βασανίζεται από γενιές και γενιές αυθαιρέτων, είναι το ότι δεν έχουμε κάνει σχεδόν ποτέ επεκτάσεις σχεδίων πόλεων, άρα ο φτωχός δεν μπορεί να βρει φτηνή γη για να χτίσει το σπίτι του; Έχουμε αναρωτηθεί γιατί ποτέ κανένας δήμαρχος ή χωροτάκτης δεν θέλει στην περιοχή ευθύνης του να χωροθετήσει μια κτηνοτροφική ζώνη, μια λατομική ζώνη και όλοι λένε «μακριά από μένα, στο διπλανό δήμο»; Δεν πρέπει επιτέλους να απαντήσουμε σε όλα αυτά τα ζητήματα;
Με το νομοθέτημα που έχουμε στη διάθεσή μας –επειδή ο συνάδελφος κ. Ταγαράς τα είπε αναλυτικά, εγώ θα δώσω δυο-τρεις τίτλους μόνο- κάνουμε πολύ συγκεκριμένες παρεμβάσεις και θεσμικού και λειτουργικού χαρακτήρα.
Πρώτον, δίνουμε αυξημένη συμβολή στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Δεύτερον, μειώνουμε τα επίπεδα λήψης αποφάσεων από επτά σε τέσσερα. Στην πραγματικότητα, οι αποφάσεις περί την χωροταξία ενσωματώνονται σε ένα επίπεδο και οι αποφάσεις περί την πολεοδομία, από τις πράξεις εφαρμογής μέχρι τα υπόλοιπα επίπεδα, επίσης σε ένα επίπεδο. Άρα, έχουμε ένα επίπεδο χωροτακτείν κι ένα επίπεδο πολεοδομείν. Κι αυτό είναι μία σημαντική τομή που την αναγνωρίζουν και όλοι οι συνάδελφοι που έχουν ασχοληθεί με την Αυτοδιοίκηση, αλλά και όλοι οι επιστήμονες του χώρου και το έχουν τονίσει επανειλημμένα και πολλοί Εισηγητές.
Αντιστοιχίζουμε -και αυτό μπορεί για τους απλούς πολίτες να μη λέει τίποτα, αλλά για όσους θέλουν να κάνουν επενδύσεις είναι μια πολύ σπουδαία δράση- τους έξι χιλιάδες κωδικούς αριθμούς δραστηριοτήτων με τις συγκεκριμένες χρήσεις γης που προσδιορίζονται και έτσι ξέρουμε πράγματι πώς μπορεί να συνδυαστεί ο χώρος, η λειτουργία του χώρου με την αναπτυξιακή παρέμβαση.
Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω κάτι, περνώντας στο τρίτο μέρος της τοποθέτησής μου. Θυμόμαστε όλοι από πότε έχει ρυθμιστικό σχέδιο η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη; Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, τα δύο μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα της χώρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέκτησαν το μοναδικό τους Ρυθμιστικό Σχέδιο την εποχή Τρίτση, το 1985. Τριάντα χρόνια η Αττική και η Θεσσαλονίκη προχωρούν σε δρόμους «ανάπτυξης» με τις προτάσεις του 1985. Γιατί δεν συμφωνήσαμε ποτέ σε αυτό τον τόπο ότι, τουλάχιστον κάθε δέκα χρόνια, πρέπει να ξαναβλέπουμε τις βασικές, τις κορυφαίες, τις στρατηγικές κατευθύνσεις, στις οποίες πρέπει να βαδίσουν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα της χώρας. Αυτό το θεραπεύουμε με το νομοσχέδιο που έχουμε καταθέσει και που θα συζητήσουμε την επόμενη εβδομάδα.
Να θέσω και ένα ακόμη ερώτημα. Έχουμε αναρωτηθεί γιατί συνήθως είναι αποτυχημένες οι πρωτοβουλίες, είτε των δημάρχων, είτε επιμέρους Υπουργών, όταν θέλουμε να κάνουμε ολοκληρωμένη, ολιστική παρέμβαση στα υποβαθμισμένα κέντρα των πόλεων, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά, Πάτρα, Ηράκλειο; Διότι όλοι γνωρίζουμε ότι τα κέντρα των πόλεων μας είναι περιβαλλοντικά, κοινωνικά, από πλευράς ασφάλειας, από πλευράς επενδύσεων, υποβαθμισμένα. Αυτό συμβαίνει, διότι ποτέ δεν είχε υπάρξει μια ολοκληρωμένη αστική παρέμβαση που θα λαμβάνει υπόψιν της και τα ζητήματα της πολεοδομίας και τα ζητήματα της ενεργειακής ασφάλειας και τα ζητήματα της ατομικής ασφάλειας του κάθε πολίτη και τα ζητήματα της προσέλκυσης επισκεπτών και τα ζητήματα των επενδύσεων. Αυτό έχει ονοματεπώνυμο. Λέγεται Σχέδιο Ολοκληρωμένης Αστικής Παρέμβασης (ΣΟΑΠ). Και ήδη, έχουμε προχωρήσει με σημαντικά βήματα με πρώτη πόλη την Αθήνα και με την εξαιρετική συνεργασία που έχουμε με το Δήμο Αθηναίων, το Δήμαρχο Γιώργο Καμίνη, το ΣΟΑΠ της Αθήνας ήδη έχει πάρει σάρκα και οστά.
Μάλιστα, σύμφωνα με τη χθεσινή μας επικοινωνία με το Δήμαρχο Αθηναίων, μέσα στο επόμενο δίμηνο οι πολίτες θα δουν τις πρώτες παρεμβάσεις και στα ίδια τα κτήρια. Επίσης, σχεδιάζουμε και θα υπάρξουν μελέτες ΣΟΑΠ για τη Θεσσαλονίκη, για τη Δυτική Θεσσαλονίκη, για τη Δυτική Αττική και για τον Πειραιά. Μακάρι να βρούμε χρηματοδότηση και για τα άλλα μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα της χώρας.
Βεβαίως, θα ήθελα εδώ να προσθέσω ότι οι παρεμβάσεις πάντα στηρίζονται σε τρεις βασικούς πυλώνες που σχετίζονται με την καθημερινή διαβίωση των πολιτών: πρώτον πολεοδομία-αρχιτεκτονική, δεύτερον βιώσιμη αειφόρος αστική κινητικότητα και, τρίτον, ενεργειακή αναβάθμιση, προκειμένου τα κτήρια να αναβαθμίζονται συνολικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω ότι στο πλαίσιο του πολύ γνωστού προγράμματος «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», με το οποίο πρόκειται να ολοκληρωθεί η αναβάθμιση για πάνω από 40 χιλιάδες νοικοκυριά, πρώτες κατοικίες, διεκδικούμε για πρώτη φορά για την εξοικονόμηση ενέργειας στο νέο ΕΣΠΑ της νέας Προγραμματικής Περιόδου 700 εκατομμύρια ευρώ για τα σπίτια από το «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον», άλλα 250 εκ. ευρώ για την εξοικονόμηση ενέργειας σε δημόσια κτήρια και άλλα 200 εκ. ευρώ για την εξοικονόμηση ενέργειας σε επαγγελματικά κτήρια.
Προσθέτω σ’ αυτό το συνολικό προβληματισμό, σ’ αυτή τη συνολική προσέγγιση, τα δώδεκα περιφερειακά χωροταξικά που έχουμε για τις δώδεκα περιφέρειες της χώρας. Ήδη έχουν ολοκληρωθεί οι πρώτες διαβουλεύσεις και είμαστε στο στάδιο της κατάθεσης προτάσεων. Ελπίζουμε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου, οι δώδεκα περιφέρειες της χώρας θα έχουν πλήρη, , ολοκληρωμένα σύγχρονα, οραματικά, φιλόδοξα περιφερειακά σχέδια ανάπτυξης.
Όσον αφορά στο ζήτημα της χωροταξίας, έχουμε ήδη ανακοινώσει και προχωρούμε στην ανάθεση ενός Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Ορυκτό Πλούτο της χώρας. Δεν γίνεται να ξέρουμε ότι ο ορυκτός πλούτος της χώρας στο χερσαίο κομμάτι της πατρίδας μας ξεπερνά τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ και μέχρι τώρα να μην έχουμε δει πώς μπορούμε αυτό να το οργανώσουμε με ισορροπία προς το περιβάλλον, με σεβασμό προς τις περιοχές NATURA, με σεβασμό στις αυστηρότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Αυτό το Ειδικό Χωροταξικό του Ορυκτού Πλούτου θα μας δώσει απαντήσεις σ’ αυτά τα ζητήματα.
Τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το μεγαλύτερο μεγάλο έργο, που είναι το Εθνικό Κτηματολόγιο. Χαίρομαι γιατί αρκετοί από εσάς θέσατε αυτό το θέμα και θα έχω τη χαρά να σας δώσω κάποιες απαντήσεις που ελπίζω ότι θα μας βοηθήσουν να δούμε ότι έχουμε κάνει κάποια βήματα μπροστά.
Τολμώ να πω ότι η υλοποίηση του Εθνικού Κτηματολογίου, που ήδη μέσα στην τρέχουσα χρονιά, μέσα στο 2014, θα πάρει σάρκα και οστά και θα είναι πλήρως ορατή στον Έλληνα πολίτη, αποτελεί τη μεγαλύτερη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας τα τελευταία 150 χρόνια. Για 150 χρόνια η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν έχει κτηματολόγιο. Όμως, τώρα πια, τα αποτελέσματα θα είναι ορατά μέσα στο 2014.
Έχουμε προκηρύξει με 600 εκατομμύρια ευρώ τις 28 μεγάλες μελέτες και τις αμέσως επόμενες εβδομάδες κατακυρώνουμε τους πρώτους διαγωνισμούς. Θα ολοκληρώσουμε, μάλιστα, τις κατακυρώσεις μέσα στη χρονιά. Άρα, την επόμενη χρονιά ξεκινούν οι νέες μελέτες για το 65% του εδάφους της χώρας και ολοκληρώνουμε τις προηγηθείσες κατά τα προηγούμενα χρόνια κτηματογραφήσεις για το υπόλοιπο 35% της χώρας. Στόχος είναι το 2020, σε λίγα χρόνια από σήμερα, η χώρα να έχει το μεγαλύτερο, το πιο σύγχρονο, το πιο μοντέρνο, ολοκληρωμένο, δυναμικό και διαρκώς ενημερωνόμενο πληροφοριακό σύστημα για τα ακίνητα του Δημοσίου και των ιδιωτών, το πιο ολοκληρωμένο κτηματολογικό σύστημα.
Τις επόμενες εβδομάδες υλοποιούμε –γιατί το θεσμοθετούμε πρώτα στο νομοσχέδιο για τα ρυθμιστικά, αλλά το υλοποιηούμε αμέσως μετά, μέσα στο καλοκαίρι– τα δύο πρώτα μόνιμα και οριστικά Κτηματολογικά Γραφεία της χώρας, ένα στη Θεσσαλονίκη και ένα στον Πειραιά. Άρα, επιτέλους, θα αποκτήσουμε τις δύο πρώτες, οριστικές, τελικές δομές για το πώς μπορούμε να έχουμε οργανωμένες τις καταγραφές των ακινήτων μας. Γιατί είπα ότι είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στα ζητήματα της Δημόσιας Διοίκησης; Θα σας δώσω δύο αριθμούς. Σήμερα η χώρα καταγράφει τα ακίνητά της στα περίπου 400 υποθηκοφυλακεία. Όσοι είχαν την ατυχία να ψάξουν στα υποθηκοφυλακεία, γνωρίζουν πολύ καλά αυτήν την εικόνα με τα τεράστια βιβλία όπου είναι καταγεγραμμένα τα πάντα. Τα 400 υποθηκοφυλακεία θα αντικατασταθούν με 16 μόλις πλήρως οργανωμένα, σύγχρονα περιφερειακά κτηματολογικά γραφεία. Τα δύο ήδη σας ανέφερα ότι θα γίνουν πράξη μέσα στη χρονιά.
Έχει νόημα τώρα αυτό ή τα λέμε εμείς μεταξύ μας σ’ αυτήν την Αίθουσα, οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου; Έχει νόημα για τον απλό πολίτη; Σας δίνω ένα μόνο ένα παράδειγμα. Ήδη, σήμερα που μιλάμε, υπάρχουν περιοχές της χώρας όπου ο κάθε πολίτης μπορεί, παίρνοντας τον δικό του ατομικό κωδικό, να έχει πρόσβαση μέσω internet στο αντίστοιχο κτηματολογικό γραφείο που λειτουργεί και να βλέπει τα ακίνητα ιδιοκτησίας του. Μόνος του. Είναι μια τεράστια τομή στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Δεν χρειάζεται ο πολίτης να κινηθεί από το σπίτι του. Μπορεί να έχει πλήρη εικόνα μέσα από το διαδίκτυο.
Τελειώνω με αυτό που, επίσης, ηχεί στα αυτιά του πολίτη περίεργα, τις θεσμικές γραμμές. «Θα μας οργανώσουν τις θεσμικές γραμμές. Με αφορά; Με νοιάζει; Τι σημαίνει αυτό;». Οι θεσμικές γραμμές είναι όλο αυτό το ανεπεξέργαστο, με κενά, με επικαλύψεις, με απίστευτη γραφειοκρατία κομμάτι όπου αλληλοεμπλέκονται τα σχέδια πόλης, οι περιοχές προστασίας NATURA, τα δάση, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι οικισμοί. Και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται τι. Εμείς ξεκινήσαμε και το νομοθετούμε. Το θεσμοθετούμε έτσι και αλλιώς στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όμως έχουμε κάνει και ένα βήμα πιο περα. Εδώ και αρκετούς μήνες ζητήσαμε και ήδη έχει ολοκληρωθεί και θα παρουσιάσουμε δημόσια το πρώτο πιλοτικό, ολοκληρωμένο σύστημα καταγραφής και ενιαιοποίησης των θεσμικών γραμμών της χώρας στην περιφερειακή ενότητα της Κοζάνης.
Ο αντίστοιχος μελετητής που έχει αναλάβει το Κτηματολόγιο έχει οργανώσει όλη αυτήν την πληροφοριακή βάση και σήμερα μπορούμε να έχουμε ως ελληνική κοινωνία στη διάθεσή μας μια πιλοτική εφαρμογή, όπου όλες αυτές οι θεσμικές γραμμές έχουν πέσει σε μια ενιαία χαρτογραφική πληροφοριακή πλατφόρμα. Έχουν εντοπιστεί τα κενά. Έχουν εντοπιστεί οι επικαλύψεις. Έχουν εντοπιστεί τα απίστευτα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας από εμάς στην καθημερινότητά του. Και μέσα από αυτήν τη διαδικασία –εντοπισμός και επίλυση- προχωρούμε στην κατεύθυνση να το επεκτείνουμε σε όλη την Ελλάδα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ζητώ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο να το υπερψηφίσετε, να το στηρίξετε, γιατί παρά τις επιμέρους παρατηρήσεις που κατατέθηκαν – νομίζω ότι ο κ. Ταγαράς ήδη θα ανακοινώσει σημαντικές βελτιώσεις, που ικανοποιούν τις αγωνίες, τις ειλικρινέστατες αγωνίες και την ειλικρινή κριτική που ακούστηκε από πάρα πολλούς συναδέλφους – είναι μια καλή ευκαιρία αυτό το νομοθέτημα να πάρει μια καλή πλειοψηφία στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
Ευχαριστώ πολύ.